سورت انفال — آیت 57

د معاني کلمو:

• تَثْقَفَنَّهُمْ: که په جګړه کې پرې برلاسی شي، هغوی ونیسي او په لاس کې یې راولي.
• فَشَرِّدْ بِهِمْ: د هغوی په سزا ورکولو سره نور کسان ووېروي او تیت پرک کړي.
• مَنْ خَلْفَهُمْ: هغه نور دښمنان چې د دوی تر شا پاتې دي او د دوی پیروي کوي.
• لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ: ښايي چې دوی پند واخلي او له خپل چلند څخه توبه وباسي.

تفسیر:

که ته (ای پیغمبره!) په جګړه کې پر هغو کسانو برلاسی شې چې تړونونه یې مات کړي او ژمنې یې سرغړونې کړي دي، نو داسې سزا ورکړه چې د هغوی له لارې نور دښمنان هم ووېروې او تیت پرک کړې. یعنې د هغوی په وژلو، نیولو او سخت چلند سره داسې ډار او وېره خوره چې هغه ځواکونه چې د دوی تر شا دي او د دوی په څیر غواړي ستا پر ضد اقدام وکړي، له دې کاره توبه وباسي او په فکر کې نه یې تېر کړي. دا کار د دې لپاره وکړه چې هغوی پند واخلي او له داسې کړنو څخه لاس واخلي چې د جګړې او دښمنۍ لامل کیږي.

استنباط شوي فوايد:

1. په جګړه کې د دښمن پر وړاندې کلک دریځ او د هغوی سخت ځپل یو مشروع کار دی، ځکه چې دا د نورو دښمنانو د مخنیوي لامل کیږي.
2. د دښمنانو سزا او مجازات یوازې د انتقام لپاره نه دی، بلکې د هغوی د اصلاح او د نورو د ډارولو لپاره دی، تر څو جګړه او خونړۍ پېښې کمې شي.
3. مسلمانان باید په خپلو چارو کې هوښیار او محتاط وي او د دښمنانو د ماتولو لپاره له ټولو مشروع وسایلو څخه کار واخلي.
4. دا چې الله تعالی خپل پیغمبر ته د دښمنانو د سزا کولو لارښوونه کوي، دا د مسلمانانو لپاره ډاډ دی چې د دښمن پر وړاندې باید بې زړه نه شي او له خپل حق څخه دفاع وکړي.
5. په دې آیت کې د دښمنانو د سزا کولو تر شا اصلي موخه د هغوی پند اخیستل او د توبې کولو فرصت ورکول دي، چې دا د اسلام د رحمت او نرمۍ ښکارندويي کوي.