سورت انفال — آیت 56

د معناويو بيان:

• عاهدت: تاسې ورسره تړون او ژمنه کړې وه.
• ينقضون: ماتوي، فسخ کوي.
• عهدهم: خپله وعده او تړون.
• لا يتقون: له الله نه نه وېرېږي او د هغه سزا نه اندېښنه نه لري.

د آيت تفسير:

دا هغه كسان دي (لکه بنو قريظه يهودان) چې تاسې يې ورسره تړون كړى و چې له تاسو سره به نه جنګېږي او ستاسو پر ضد به له چا سره مرسته نه كوي، خو دوى هر ځل چې تړون وكړي، هغه ماتوي. دوى په هر ځل كې چې نوى تړون كوي، بيا يې هم نه مراعت كوي او پر خپلو ژمنو ولاړ نه پاتې كېږي. دوى له الله نه وېره نه لري او د هغه د عذاب اندېښنه نه كوي، نو ځكه يې وعده او تړون هېڅ ارزښت نه لري. دوى د مشركانو ملاتړ كاوه او پر رسول الله (صلى الله عليه وسلم) يې د جنګ لپاره وسلې وركولې، سره له دې چې تړون يې كړى و چې دا كار به نه كوي.

فايدې او عبرتونه:

• په دې آيت كې د تړون ماتوونكو بد عاقبت ښودل شوى، چې مسلمانان بايد له داسې كسانو سره محتاط اوسي.
• دا چې كافرانو ته بايد هومره اعتبار وركړل شي څومره چې د هغوى د تړون د ساتلو اميد وي، خو كه دوى په دوامداره توګه تړون ماتوي، نو له هغوى سره بايد په قوت او سختۍ سره چلند وشي.
• د مسلمان صفت دا دى چې وعده ساتي او پر تړون ولاړ وي، خو د منافق او بدكاره كس نښه دا ده چې وعده هېروي او تړون ماتوي.
• له الله نه وېره د هر ښه عمل بنسټ دى؛ څوك چې له الله نه نه وېرېږي، هغه به خپلې ژمنې هم نه ساتي او له خلکو سره به هم وفا نه كوي.
• دا آيت مسلمانانو ته دا درس وركوي چې د تړون ماتوونكو سره بايد په هوښيارۍ او قوت سره معامله وكړي، تر څو د هغوى د خيانت زيان امت ته ونه رسېږي.