Al-Anfal · 72/75
Terjemah Transliterasi — Surat Al-Anfal
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ۝٧٢
Innal lazeena aamanoo wa haajaroo wa jaahadoo bi amwaalihim wa anfusihim fee sabeelil laahi wallazeena aawaw wa nasarooo ulaaa`ika ba`duhum awliyaaa`u ba`d; wallazeena aamanoo wa lam yuhaajiroo maa lakum minw walaayatihim min shai`in hatta yuhaajiroo; wa inistan sarookum fid deeni fa`alaiku munnasru illaa `alaa qawmim bainakum wa bainahum meesaaq; wallaahu bimaa ta`maloona Baseer
📖 Ing Basa Jawa
Sayekti para kang padha angèstu sarta oncat aninggal tuwin nyrempeng ing da- dalaning Allah kalawan bandhané lan jiwané sarta para kang padha awèh pangungsèn lan mitulungi – iki padha dadi pangayoman sa- wenèh marang sawenèhé; wondéné para kang padha angèstu lan ora oncat aninggal , iku dudu bubuhanira pisan-pisan anggoné angayomi, nganti saoncaté; lan manawa dhèwèké padha anjaluk pitulungira ing dalem prakara agama, lah wajib ingatasé sira anulungana, kajaba tumrap wong kang antaranira karo dhèwèké ana prajanjian, lan Allah iku Amirsani ing sabarang kang padha sira lakoni

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

  • هَاجَرُوا (hājarū): pindhah saka panggonan kafir menyang panggonan Islam utawa panggonan kang bisa ngibadah kanthi aman.
  • آوَوا (āwaw): menehi panggonan lan papan kanggo wong-wong Muhajirin.
  • نَصَرُوا (naṣarū): nulungi, mbela agama Allah.
  • أَوْلِيَاءُ (awliyā'): kanca-kanca kang padha nulungi lan padha mbela.
  • وَلَايَتِهِم (walāyatihim): hak nulungi lan mbela, uga hak warisan.
  • مِيثَاقٌ (mīthāq): perjanjian utawa prajanjian kang kuwat.

Tafsir Ayat:

Allah SWT nyritakake bab wong-wong mukmin kang duwe pengorbanan gedhe. Yaiku wong-wong kang padha percaya marang Allah lan Rasul-Nya, banjur padha pindhah saka panggonan kafir menyang panggonan kang bisa ngibadah kanthi bebas. Ora mung pindhah wae, nanging uga padha berjuang nganggo bandha lan nyawane kanggo ngluhurake agama Allah. Dheweke padha ngetokake dhuwit, tenaga, malah nyawane kanggo perang ing dalan Allah.

Banjur ana kelompok liya, yaiku wong-wong Anshar kang nampa wong-wong Muhajirin ing kutha Madinah. Dheweke menehi panggonan, menehi pangan, lan nulungi wong-wong Muhajirin kanthi bandha lan tenaga. Dheweke uga padha mbela agama Allah bebarengan karo wong-wong Muhajirin.

Allah ngandhani yen wong-wong Muhajirin lan wong-wong Anshar iku padha dadi kanca setya siji lan sijine. Padha tulung-tinulung, padha bela-belinan, lan padha dadi pelindung siji lan sijine. Ing jaman semana, hubungan iki malah nganti tekan hak warisan, nanging banjur diganti karo aturan warisan biasa sawise pembebasan Mekah.

Nanging, ana kelompok liya yaiku wong-wong kang wis padha percaya marang Allah, nanging durung pindhah saka panggonan kafir. Allah ngandhani yen wong-wong mukmin ora duwe kewajiban kanggo nulungi lan mbela wong-wong iki, nganti dheweke padha pindhah menyang panggonan Islam. Nanging, yen wong-wong iki padha njaluk tulung amarga padha ditindhes dening wong-wong kafir, mula wong-wong mukmin kudu nulungi dheweke. Kajaba yen wong-wong kafir kang padha nindhes iku ana perjanjian kang isih tetep karo wong-wong mukmin, mula ora kena dilanggar perjanjian kasebut.

Ing pungkasan ayat, Allah ngandhani yen Panjenengane iku Maha Mirsani marang kabeh kang padha dilakoni dening manungsa. Ora ana siji wae tumindak kang bisa ndhelik saka Panjenengane, lan kabeh bakal dibales miturut apa kang padha dilakoni.

Faedah-faedah saka Ayat Iki:

  1. Tulung-tinulung iku cirine wong mukmin: Wong-wong kang padha percaya marang Allah iku kudu padha dadi kanca setya, padha nulungi lan mbela siji lan sijine, ora mung nalika seneng, nanging uga nalika susah.
  2. Pengorbanan iku bukti iman: Wong-wong Muhajirin padha ngetokake bandha lan nyawane kanggo agama Allah. Iki nuduhake yen iman kang sejati iku ora mung ngomong, nanging uga tumindak lan berkorban.
  3. Nampa lan nulungi wong liya iku kabecikan gedhe: Wong-wong Anshar padha nampa wong-wong Muhajirin kanthi tangan terbuka. Iki mulangake marang kita supaya padha seneng nulungi wong liya kang butuh pitulungan.
  4. Agama iku gampang lan ora mbebani: Allah ora mrentahake wong-wong mukmin kanggo nulungi wong-wong kang durung pindhah, nanging yen wong-wong iki padha njaluk tulung amarga agama, mula kudu ditulungi. Iki nuduhake yen agama Islam iku agama kang adil lan ora mbebani umate.
  5. Perjanjian kudu dihormati: Yen ana perjanjian antarane wong mukmin lan wong kafir, mula perjanjian kasebut kudu dihormati lan ora kena dilanggar. Iki mulangake bab kejujuran lan kesetiaan.
  6. Allah iku Maha Mirsani: Kabeh tumindak manungsa, apik utawa ala, ora ana kang ndhelik saka Allah. Iki ndadekake wong mukmin supaya padha ngati-ati ing saben tumindake, amarga kabeh bakal dibales dening Allah.
  7. Iman lan hijrah iku langkah gedhe: Ayat iki nuduhake yen hijrah iku langkah kang gedhe banget ing agama Islam, amarga kanthi hijrah wong bisa ngibadah kanthi bebas lan bisa nulungi agama Allah kanthi luwih akeh.

Muga-muga kita kabeh bisa njupuk pelajaran saka ayat iki, lan bisa dadi wong mukmin kang padha tulung-tinulung lan padha mbela agama Allah, kaya dene wong-wong Muhajirin lan Anshar ing jaman biyen. Amin.



📜 Ayat 70-74 — Surat Al-Anfal

70يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّمَن فِي أَيْدِيكُم مِّنَ الْأَسْرَىٰ إِن يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّا أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
O, Nabi! Calathua marang para tawanan kang ana ing tanga- nira: Manawa Allah anguningani ana kabecikan ing sajroning ati- atinira, Panjenengané bakal ama- ringi sira luwih becik tinimbang apa kang wis kapundhut saka ing sira,a sarta bakal angapura marang sira; lan Allah iku Aparamarta, Mahaasih
71وَإِن يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Lan manawa dhèwèké padha arep anyidrani sira, lah temen dhè- wèké iku ing sadurungé wis anyidrani Allah, ananging Pan- jenengané amaringi angu- wasani dhèwèké; lan Allah iku Angudanèni, Wicaksana
72إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
Sayekti para kang padha angèstu sarta oncat aninggal tuwin nyrempeng ing da- dalaning Allah kalawan bandhané lan jiwané sarta para kang padha awèh pangungsèn lan mitulungi – iki padha dadi pangayoman sa- wenèh marang sawenèhé; wondéné para kang padha angèstu lan ora oncat aninggal , iku dudu bubuhanira pisan-pisan anggoné angayomi, nganti saoncaté; lan manawa dhèwèké padha anjaluk pitulungira ing dalem prakara agama, lah wajib ingatasé sira anulungana, kajaba tumrap wong kang antaranira karo dhèwèké ana prajanjian, lan Allah iku Amirsani ing sabarang kang padha sira lakoni
73وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ
Wondéné para kang padha kafir, iku padha dadi pangayoman sawenèh marang sawenèhé; iku manawa sira padha ora aninda- kaké, bakal ana panindhesan ing bumi sarta wisuna kang gedhé
74وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ
Wondéné para kang padha angèstu sarta oncat aninggal lan anyrempeng ing dadalaning Allah, sarta para kang padha awèh pangungsèn lan amitulungi – iki para wong angèstu sajati; bakal padha olèh pangapura sarta rejeki kang mulya
Al-AnfalDhaptar Al-Quran
75Ayat
MedinanRevelation
72Ayat

Terjemah — Al-Anfal 72

Surat Al-Anfal Ayat 72 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Sayekti para kang padha angèstu sarta oncat aninggal tuwin nyrempeng…

Surat Ayat 72/75 — Surat Al-Anfal الأنفال (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Anfal Rungokna, Surat Al-Anfal Terjemah, Surat Al-Anfal mp3, Surat Al-Anfal pdf. Ayat 70–74. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers