Сураи Аль-Анфаль Оят 72 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онон, ки имон овардаанд ва муҳоҷират кардаанд ва бо молу…

Аль-Анфаль · 72/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анфаль

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ۝٧٢

🔤 Transliteration

Innal lazeena aamanoo wa haajaroo wa jaahadoo bi amwaalihim wa anfusihim fee sabeelil laahi wallazeena aawaw wa nasarooo ulaaa`ika ba`duhum awliyaaa`u ba`d; wallazeena aamanoo wa lam yuhaajiroo maa lakum minw walaayatihim min shai`in hatta yuhaajiroo; wa inistan sarookum fid deeni fa`alaiku munnasru illaa `alaa qawmim bainakum wa bainahum meesaaq; wallaahu bimaa ta`maloona Baseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Онон, ки имон овардаанд ва муҳоҷират кардаанд ва бо молу ҷони хеш дар роҳи Худо ҷиҳод кардаанд ва онон, ки ба муҳоҷирон ҷой дода ва ёриашон кардаанд, ёру дӯсти якдигаранд. Ва онон, ки имон овардаанд, ва муҳоҷират накардаанд, ёру дӯсти шумо нестанд, то он гоҳ ки муҳоҷират кунанд. Вале агар шуморо ба ёрӣ талабиданд, бояд ба ёриашон бархезед. ғайри он, ки бар зидди он гурӯҳе бошад, ки миёни шумо ва онҳо паймоне баста шуда бошад. Ва Худо ба корҳое, ки мекунед, биност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

1) Шарҳи калимаҳои муҳим:

هَاجَرُوا — ҳиҷрат карданд, яъне аз сарзамини куфр ба сарзамини ислом кӯчиданд ва диёру хешу табори худро барои ризои Худо тарк гуфтанд.
جَاهَدُوا — ҷиҳод карданд, яъне бо мол ва ҷони худ дар роҳи Худо саъю кӯшиш намуданд.
آوَوا — паноҳ доданд, яъне муҳоҷиронро дар хонаҳои худ ҷой доданд ва онҳоро пазироӣ карданд.
نَصَرُوا — ёрӣ доданд, яъне муҳоҷиронро дар муқобили душманон дастгирӣ карданд.
أَوْلِيَاءُ — дӯстон, ёварон ва ҳамдигарро дастгиркунандагон.
وَلَايَتِهِم — дӯстӣ, ҳимоят ва меросбарӣ аз онҳо.
مِيثَاقٌ — паймон ва аҳди устувор.

2) Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят ҳолати ду гурӯҳи муъминонро баён мекунад. Гурӯҳи аввал онҳое ҳастанд, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон оварданд, аз сарзамини куфр ба сӯи сарзамини ислом ҳиҷрат карданд ва бо молу ҷони худ дар роҳи Худо ҷиҳод намуданд. Гурӯҳи дуюм онҳое ҳастанд, ки муҳоҷиронро дар хонаҳои худ ҷой доданд, онҳоро паноҳ доданд ва дар баробари душманон ёрӣ расониданд. Ин ду гурӯҳ — муҳоҷирон ва ансор — дар дӯстӣ, ҳимоят ва ёрии ба якдигар наздиктарин одамон ҳастанд; онҳо ёвари якдигаранд ва бояд якдигарро дастгирӣ кунанд.

Аммо он муъминоне, ки имон оварданд, вале ҳиҷрат накарданд ва дар байни кофирон монданд, шумо — эй муъминон — вазифадор нестед, ки онҳоро ҳимоят ва дастгирӣ кунед, то замоне ки онҳо низ ҳиҷрат кунанд. Зеро пайванди ҳақиқии динӣ бо ҳиҷрат ва ҷиҳод мустаҳкам мешавад. Аммо агар онҳо дар кори дини худ аз душманон зулм бибинанд ва аз шумо ёрӣ талаб кунанд, пас бар шумо воҷиб аст, ки онҳоро ёрӣ диҳед ва аз душманон ҳимоят кунед — магар он ки байни шумо ва он қавм паймоне бошад, ки онро нашикаста бошанд; дар ин сурат набояд бар зидди онҳо ёрӣ диҳед, то паймонро нигоҳ доред. Ва Худо ба ҳамаи аъмоли шумо биност ва ҳеҷ чиз аз амалҳои шумо аз Ӯ пинҳон намемонад ва ҳар касро мувофиқи нияту амалаш ҷазо медиҳад.

3) Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки имон танҳо як эътиқоди дилӣ нест, балки бо амал, ҳиҷрат ва ҷиҳод дар роҳи Худо зоҳир мешавад.
Ҳиҷрат ва ёрии ба муҳоҷирон сабаби пайванди бародарии ҳақиқӣ дар ислом мегардад, ки аз пайвандҳои хешутаборӣ болотар аст.
Ислом дини ҳамкорӣ, дастгирӣ ва ҳимояти муъминон аз якдигар аст; муъминон бояд дар ҳақиқат як ҷисми воҳид бошанд.
Вафодорӣ ба паймон ва аҳд низ аз таълимоти муҳими ислом аст; ҳатто дар ёрии бародарони динӣ бояд паймонҳоро эҳтиром кард.
Худо ба ҳамаи аъмоли мо биност, бинобар ин ҳар кас бояд бо нияти пок ва амали нек ба сӯи Ӯ рӯ оварад, зеро ҳеҷ амале аз Ӯ пинҳон намемонад ва ҳар амалро ҷазои шоиста хоҳад гирифт.
Ин оят муъминонро ба сӯи ваҳдат, ҳамдигарро дӯст доштан ва дар роҳи Худо саховатманд будан тарғиб мекунад, ки ин ҳама сабаби қувват гирифтани ҷомеаи исломӣ ва паҳн шудани некиву адолат дар ҷаҳон мегардад.

📜 Оят 70-74 — Сураи Аль-Анфаль

70يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّمَن فِي أَيْدِيكُم مِّنَ الْأَسْرَىٰ إِن يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّا أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Эй паёмбар, ба асироне, ки дар дасти шумо ҳастанд, бигӯ: «Агар Худо дар дилҳоятон нишони имон бубинад, беҳтар аз он чӣ аз шумо гирифта шуда, ба шумо хоҳад дод на шуморо мебахшад ва Худо бахшандаву меҳрубон аст!»

71وَإِن يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

Агар қасди хиёнат ба туро дошта бошанд, пеш аа ин ба Худо хиёнат намудаанд ва Худо туро бар онҳо нусрат додааст, ки донову ҳаким аст!

72إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

73وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ

Кофирон низ ёру дӯсти якдигаранд. Агар риояи он накунед, фитнаву фасоде бузург дар он сарзамин падид хоҳад омад.

74وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ

Онон, ки имон овардаанд, ва муҳочират карда анд ва дар роҳи Худо ҷиҳод кардаанд ва онон, ки ҷояшон додаанд ва ёриашон кардаанд, ба ҳақиқат мӯъминонанд, бахшоиш ва рӯзии некӯ аз они онҳост.

← Оят 71 📖 Аль-Анфаль Оят 73 →

Аль-АнфальФеҳристи Қуръон

75Оят

MedinanRevelation

72Оят

Тарҷума — Аль-Анфаль 72

Сураи Аль-Анфаль Оят 72 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онон, ки имон овардаанд ва муҳоҷират кардаанд ва бо молу…

Сураи Оят 72/75 — Сураи Аль-Анфаль الأنفال (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анфаль Гӯш кун, Сураи Аль-Анфаль Тарҷума, Сураи Аль-Анфаль mp3, Сураи Аль-Анфаль pdf. Оят 70–74. Ба Тоҷикӣ: Русский.