سورت عبس — آیت 29

د معنیٰ:

• زَيْتُونًا: د زیتون هغه ونه چې له هغې څخه تېل (زیت) اخیستل کېږي.
• نَخْلًا: د نخښو (کجورو) ونې، چې په عربي کې د نخښو د ونو ټولګې ته ویل کېږي.

تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د خپلو نعمتونو یادونه کوي او وايي چې هغه په ځمکه کې د اوبو په ورېولو سره بېلابېل نباتات او ونې راوباسي. په دغو نعمتونو کې یو د زیتون ونه ده، چې له هغې څخه ګټور تېل ترلاسه کېږي او د انسانانو د خوړو او نورو استعمالونو لپاره کارول کېږي. بل د نخښو ونه ده، چې مېوه یې (کجورې) خوراکي او مغذي ده او د دې ترڅنګ د هغې له تنې او پاڼو څخه هم ګټه اخیستل کېږي. دا دواړه هغه نعمتونه دي چې الله تعالیٰ یې د خپلو بنده ګانو د ګټې لپاره پیدا کړي دي، ترڅو دوی له هغو څخه په خپل ژوند کې استفاده وکړي او د الله د قدرت او رحمت څخه یې عبرت واخلي.

فايدې:

1. دا آیت د الله تعالیٰ د قدرت او رحمت یادونه کوي، چې هغه د انسانانو د ګټې لپاره داسې ونې پیدا کړي چې له هغو څخه خواړه، تېل او نورې ګټې ترلاسه کېږي.
2. په دې کې د الله تعالیٰ د نعمتونو شکر ادا کول او د هغه په رزق باندې باور کول زده کېږي، ځکه چې هغه د خپلو بنده ګانو د روزي انتظام کړی دی.
3. دا آیت انسان ته دا درس ورکوي چې د الله تعالیٰ په پیدا کړو شیانو کې غور او فکر وکړي، ترڅو د هغه د قدرت او حکمت څخه ډېر پوه شي او د هغه عبادت ته راغونډ شي.