سورت عبس — آیت 30

د معني کلمې:

• حَدَائِقَ: باغونه، باغونه چې ونې او مېوې ولري.
• غُلْبًا: هغه باغونه چې ونې يې ډېرې غټې، کلکې او پنډې وي، واحد يې "أغلب" دی.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د خپل قدرت او فضل یادونه کوي چې له ځمکې څخه يې د انسانانو د خوراک لپاره بېلابېل نباتات را ایستلي دي. د نورو نباتاتو تر څنګ يې هغه باغونه هم پیدا کړي چې ونې يې ډېرې غټې، کلکې او پنډې وي، چې د سترګو لپاره خوند او د انسانانو او حيواناتو لپاره د ګټې سبب ګرځي. دا باغونه د دوی د مېوو، سیوري او ښکلا له امله د الله تعالی د رحمت نښه ده.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د قدرت او کمال یادونه کوي، چې له مړې ځمکې څخه دومره ښکلي او ګټور باغونه را وباسي.
• په دې کې د الله تعالی د نعمتونو شکر ادا کول او پر هغه باندې توکل کول زده کوو.
• دا موږ ته د طبیعت د ښکلا او د هغې د نعمتونو د ساتنې او پالنې لارښوونه کوي، ځکه چې دا ټول د الله تعالی له لوري د بشر لپاره رحمت دی.