Sura Al-Burudż — Werset 1

Znaczenie słów:

• As-Samaa’ – niebo.
• Dhat al-Burudż – posiadające wieże (konstelacje, miejsca na niebie, przez które przemieszczają się Słońce i Księżyc).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący składa przysięgę na niebo, które jest ozdobione wielkimi konstelacjami gwiazd – miejscami, przez które przechodzą Słońce i Księżyc. Te „burudż” (wieże) to wysokie i widoczne grupy gwiazd, które astronomowie określają jako dwanaście znaków zodiaku. Przysięga ta ma na celu zwrócenie uwagi na potęgę i doskonałość stworzenia Boga, a także na Jego mądrość w urządzaniu wszechświata. Niebo z tymi wspaniałymi układami gwiazd jest dowodem na wielkość Stwórcy i Jego panowanie nad wszystkim, co istnieje.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość Boga w Jego stworzeniu – patrzenie na niebo i gwiazdy prowadzi do refleksji nad potęgą Allaha, który stworzył ten doskonały porządek bez żadnego braku.
2. Zachęta do kontemplacji – werset ten uczy nas, abyśmy zastanawiali się nad cudami wszechświata, co wzmacnia naszą wiarę i pokorę wobec Stwórcy.
3. Przypomnienie o Bożej mocy – skoro Bóg przysięga na tak wspaniałe dzieło, to znaczy, że to, o czym będzie mowa w dalszych wersetach (np. o dniu zmartwychwstania i karze dla wrogów wiary), jest równie pewne i prawdziwe.
4. Zakaz przysięgania na innych niż Bóg – przysięga należy wyłącznie do Allaha; człowiek nie powinien przysięgać na stworzenia, gdyż jest to forma oddawania czci innym niż On, co jest zabronione w islamie.