Sura Al-Burudż — Werset 2

Znaczenia słów:

• الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ – Dzień Obiecany, czyli Dzień Sądu Ostatecznego (Jawm al-Kijamah), który Bóg obiecał, że nadejdzie i w którym zgromadzi wszystkie stworzenia.

Tafsir (interpretacja):

Bóg Wszechmogący przysięga na Dzień Obiecany, którym jest Dzień Sądu Ostatecznego. Jest to dzień, który Bóg przyrzekł swoim stworzeniom, że ich w nim zgromadzi – pierwszych i ostatnich – aby dokonać rozrachunku i sprawiedliwej zapłaty za uczynki. Ten dzień jest pewny i nieuchronny, a przysięga Boga na niego podkreśla jego wielką wagę oraz to, że wiara w niego jest jednym z fundamentów islamu. Bóg może przysięgać na co chce ze swoich stworzeń, ale człowiekowi nie wolno przysięgać na nic innego poza Bogiem, gdyż przysięganie na inne niż Bóg jest formą bałwochwalstwa (szirku). Wzmianka o tym dniu następuje w kontekście historii wiernych, którzy zostali poddani okrutnym torturom, aby dać im nadzieję na sprawiedliwość Boga i nagrodę w Dniu Obiecany, oraz aby ostrzec ich prześladowców przed karą, która ich czeka.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Przypomnienie o Dniu Sądu skłania człowieka do refleksji nad swoim postępowaniem i do przygotowania się na to wielkie spotkanie z Bogiem.
2. Wiara w Dzień Obiecany daje wierzącym pocieszenie i cierpliwość w obliczu trudności i prześladowań, wiedząc, że sprawiedliwość Boga nadejdzie.
3. Przysięga Boga na ten dzień wskazuje na jego doniosłość i pewność, co umacnia w sercu wiarę i oddanie Stwórcy.
4. Werset uczy, że jedynym godnym przysięgi jest Bóg, co chroni muzułmanina przed popadnięciem w grzech szirku.