Surah At-Taubah — Talata 36

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ʿIddah (عِدَّة) – bilang o dami.
• Al-Shuhūr (الشُّهُور) – mga buwan (pangmaramihan ng buwan).
• Ḥurum (حُرُم) – mga banal na buwan na ipinagbawal ang pakikipaglaban.
• Al-Dīn al-Qayyim (الدِّينُ الْقَيِّمُ) – ang tuwid at matuwid na kautusan.
• Kāffah (كَافَّة) – lahat-lahat, sama-sama, nang walang pagbubukod.
• Al-Muttaqīn (الْمُتَّقِينَ) – mga taong may takot sa Allah sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang mga utos at pag-iwas sa Kanyang mga bawal.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Katotohanan, ang bilang ng mga buwan sa kautusan at hatol ng Allah ay labindalawang buwan, gaya ng itinala Niya sa Al-Lawḥ Al-Maḥfūẓ (Ang Talaang Iningatan) mula pa noong araw na nilikha Niya ang mga kalangitan at ang lupa. Sa mga buwang ito, may apat na itinalagang banal: ang Dhul-Qaʿdah, Dhul-Ḥijjah, Al-Muḥarram, at Rajab. Sa tatlong magkakasunod (Dhul-Qaʿdah, Dhul-Ḥijjah, Al-Muḥarram) at isang nag-iisa (Rajab), ipinagbawal ng Allah ang pakikipaglaban bilang paggalang sa kanilang kabanalan. Ang kautusang ito—na ang taon ay may labindalawang buwan at ang apat dito ay banal—ay ang tuwid at matuwid na relihiyon at kautusan na itinatag ng Allah. Kaya huwag ninyong labagin ang kabanalan ng mga buwang ito sa pamamagitan ng paggawa ng mga kasalanan, lalo na ang pakikipaglaban, sapagkat ang kasalanan sa mga banal na buwan ay mas mabigat kaysa sa ibang panahon—hindi nangangahulugang ang kasalanan sa ibang buwan ay pinahihintulutan. At labanan ninyo ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan nang sama-sama at walang pagbubukod, gaya ng pakikipaglaban nila sa inyo nang sama-sama at walang pagbubukod. At inyong malaman na ang Allah ay kasama ng mga may takot sa Kanya—na sumusunod sa Kanyang mga utos at umiiwas sa Kanyang mga bawal—sa pamamagitan ng Kanyang tulong, pagtataguyod, at pagpapalakas. Ang sinumang kasama ng Allah ay hindi kailanman matatalo.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang sistemang itinatag ng Allah sa kalawakan at panahon—tulad ng bilang ng mga buwan—ay isang tanda ng Kanyang karunungan at perpektong pamamahala. Ang pagninilay dito ay nagpapalalim ng pananampalataya sa Dakilang Lumikha.
2. Ang pagtatakda ng mga banal na buwan ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng paggalang sa mga panahon at pagkakataon na itinalaga ng Allah, at ang pagpapahalaga sa kapayapaan at katahimikan.
3. Ang babala laban sa pang-aapi sa sarili sa pamamagitan ng kasalanan ay nagpapaalala sa atin na ang tunay na tagumpay ay nasa pag-iwas sa mga bawal at pagsunod sa mga utos ng Allah.
4. Ang pagkakaisa ng mga Muslim sa pakikipaglaban sa mga kaaway ay nagtuturo ng diwa ng sama-samang pagkilos at pagkakapatiran sa ilalim ng bandila ng pananampalataya.
5. Ang pangako ng Allah na Siya ay kasama ng mga may takot sa Kanya ay isang malaking kapanatagan at pag-asa—ang sinumang kumapit sa takot sa Allah ay hindi kailanman pababayaan, at ang Kanyang tulong ang pinakamakapangyarihang sandata sa lahat ng pagsubok.