Surah At-Taubah — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• An-Nasī’ – Ang pagpapaliban o paglipat ng pagiging banal (haram) ng isang buwan patungo sa ibang buwan, tulad ng ginagawa ng mga Arabo bago ang Islam.
• Ziyādah fī al-kufr – Pagdaragdag sa kawalang-pananampalataya.
• Yudallu bihi – Ang pagkaligaw na dulot nito sa mga tao.
• Li-yuwāti’ū – Upang tumugma o umayon sa bilang.
• ‘Iddah mā ḥarrama Allāh – Ang bilang ng mga buwang ipinagbawal ng Allah (apat na buwan).
• Zuyyina lahum sū’u a’mālihim – Ginawang kaakit-akit sa kanila ng demonyo ang kanilang masasamang gawa.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay tumutukoy sa isang gawain ng mga Arabo noong panahon ng kawalang-pananampalataya (Jāhiliyyah). Sila ay naglilipat ng pagiging banal ng mga buwan na itinakda ng Allah, tulad ng pagpapalit ng pagbabawal sa digmaan mula sa buwan ng Muḥarram patungo sa buwan ng Ṣafar, ayon sa kanilang mga pangangailangan sa pakikipaglaban. Ang gawaing ito, na tinatawag na *an-Nasī’*, ay isang pagdaragdag sa kawalang-pananampalataya, sapagkat ito ay isang paglabag sa utos ng Allah at isang pagbabago sa Kanyang mga batas. Sa pamamagitan nito, ang mga hindi nananampalataya ay naliligaw ng demonyo; ginagawa nilang legal ang isang banal na buwan sa isang taon at ilegal sa susunod na taon, upang mapanatili ang bilang ng apat na banal na buwan na itinakda ng Allah, ngunit sa gayon ay nilalabag nila ang mismong mga buwang ito na Kanyang itinalaga. Ang demonyo ay pinalamutian ang kanilang masasamang gawa upang maging kaakit-akit sa kanilang paningin. At ang Allah ay hindi nagpapatnubay sa mga taong matigas ang ulo sa kanilang kawalang-pananampalataya, sapagkat sila mismo ang pumili ng pagkaligaw at pagtanggi sa katotohanan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagsunod sa mga batas ng Allah, kahit sa mga bagay na tila maliliit, ay isang tanda ng tunay na pananampalataya; ang pagbabago o pagmamanipula sa mga ito ay isang anyo ng kawalang-pananampalataya.
2. Ang demonyo ay patuloy na nagpapaganda ng masasamang gawa upang mailigaw ang tao, kaya kinakailangan ang pag-iingat at pagsusuri sa liwanag ng Qur’an at Sunnah.
3. Ang Islam ay nagtuturo ng katapatan at pagsunod sa itinakda ng Allah, na nagdudulot ng kaayusan at kapayapaan sa lipunan, taliwas sa mga gawaing bunga ng pagnanasa at pansariling interes.
4. Ang pagmamahal sa Islam ay nangangahulugan ng pagtanggap sa mga batas nito nang buong puso, sapagkat ito ang daan tungo sa tagumpay sa mundong ito at sa Kabilang Buhay.