Sura Et-Tevba — Ajet 97

Značenje riječi:

• El-A'râb – stanovnici pustinje, beduini.
• Eşeddu – jači, teži.
• Kufran – nevjerovanje.
• Nifakan – dvoličnost, licemjerje.
• Ecdaru – dostojniji, preči.
• Hudûd – granice, propisi, zakoni.

Tumačenje ajeta:

Allah, džellešânuhu, obavještava nas o osobinama beduina – stanovnika pustinje koji žive daleko od gradova i civilizacije. Oni su, zbog svoje surovosti, grubosti i tvrdoće srca, kao i zbog udaljenosti od učenjaka i mjesta gdje se poučava vjera, teži u nevjerovanju i licemjerju od stanovnika gradova. Njihovo neznanje je veće, a razumijevanje vjerskih propisa slabije, jer nisu u prilici čuti Kur'an, učiti sunnet i družiti se s ljudima znanja. Zato su oni najdalji od spoznaje granica koje je Allah postavio u Šerijatu – šta je dozvoljeno, a šta zabranjeno, šta je obaveza, a šta preporuka. Na kraju ajeta, Allah nas podsjeća da On savršeno zna stanje svih Svojih stvorenja – i onih koji vjeruju i onih koji ne vjeruju, i da je Mudar u Svojim odlukama, pa prema tome i nagrađuje i kažnjava.

Pouke iz ajeta:

1. Važnost druženja s učenjacima i boravka u sredinama gdje se stiče znanje – jer neznanje je uzrok mnogih zabluda i grijeha.
2. Čovjek treba težiti znanju i razumijevanju vjere, jer samo onaj ko poznaje Allahove granice može ih se pridržavati.
3. Grubost i surovost srca udaljavaju čovjeka od istine, dok mekoća srca i poniznost približavaju Allahu.
4. Allahov zna je savršen – On zna šta je u srcima svakog čovjeka, pa niko ne može ništa sakriti od Njega.
5. Mudrost Allahovog zakona je savršena – sve što je propisao ima duboki smisao i korist za ljude, bilo da to shvatamo ili ne.