Сураи Ат-Тауба Оят 97 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Арабҳои бодиянишин кофиртару мунофиқтар аз дигаронанд ва ба бехабарӣ аз…

Ат-Тауба · 97/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

الْأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ۝٩٧

🔤 Transliteration

Al A`raabu ashaddu kufranw wa nifaaqanw wa ajdaru allaa ya`lamoo hudooda maaa anzalal laahu `alaa Rasoolih; wallaahu `Aleemun Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Арабҳои бодиянишин кофиртару мунофиқтар аз дигаронанд ва ба бехабарӣ аз ҳукмҳое, ки Худо бар паёмбараш нозил кардааст, сазовортаранд. Ва Худо донову ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Ал-Аъроб: сокинони биёбон ва саҳро, яъне бодиянишинон.
Ашадду: шадидтар, сахттар.
Куфран ва нифоқан: кофирӣ ва дуруӣ (нифоқ).
Аҷдар: сазовортар, муносибтар, ҳаққоният доштатар.
Ҳудуд: ҳадду ҳудудҳо, яъне аҳкому қонунҳои Худо.
Алим: доно, огоҳ.
Ҳаким: ҳикматманд, кордон.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят хабар медиҳад, ки бодиянишинон — яъне сокинони саҳро ва биёбон — дар куфру нифоқ аз сокинони шаҳрҳо шадидтаранд. Сабаби ин он аст, ки онҳо дар ҷафо ва сахтдилӣ қарор доранд, аз илму дониш ва маҷлисҳои пандомӯз дур ҳастанд ва бо олимону донишмандон камтар мулоқот мекунанд. Бинобар ин, онҳо бештар сазоворанд, ки ҳудуду аҳкоми он чи Худо бар Паёмбараш нозил кардааст, надонанд ва аз фароизу суннатҳо ва қоидаҳои шариат бехабар монанд. Ин ҳолат ба сабаби нотарбиятии табиат, сахтии дил ва дур буданашон аз муҳити илму маърифат аст. Ва Худо ба ҳоли ҳамаи онҳо доност, ҳеҷ чиз аз Ӯ пӯшида нест, ва дар тадбиру шариати Хеш ҳикматманд аст; ҳар киро сазовор аст, мувофиқи ҳикмати Хеш ҷазо ё подош медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки муҳити илму маърифат ва ҳамнишинии донишмандон дар ҳифзи имон ва фаҳми дини Худо нақши бузург дорад.
Дурӣ аз илму дониш ва маҷлисҳои пандомӯз метавонад инсонро ба ҷаҳолат ва сахтдилӣ бирасонад, ки ин ба худи ӯ зарар мерасонад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша дар ҷустуҷӯи илми динӣ бошем ва аҳкоми Худоро биомӯзем, то аз роҳи рост дур нашавем.
Худо Алиму Ҳаким аст; Ӯ ба ҳоли бандагонаш доност ва ҳар чизро бо ҳикмат тадбир мекунад. Ин боиси оромии дили мӯъмин аст, ки медонад дар дасти Худои доно ва ҳикматманд аст.
Ин оят моро ба сӯи он ҳидоят мекунад, ки ба ҷои айбҷӯӣ аз дигарон, худи худро тарбия кунем ва аз ҷаҳолат ба сӯи дониш ҳаракат намоем, то маҳбуби Худо ва сазовори раҳмати Ӯ гардем.

📜 Оят 95-99 — Сураи Ат-Тауба

95سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ ۖ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ ۖ إِنَّهُمْ رِجْسٌ ۖ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

Чун ба наздашон бозгардед, бароятон савганд Мехӯранд, то аз хатояшон даргузарсд. Аз онҳо рӯй гардонед, ки мардуме палиданд ва ба хотири аъмолашон ҷой дар ҷаҳаннам доранд!

96يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۖ فَإِن تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَرْضَىٰ عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ

Бароятон савганд мехӯранд, то аз онон хушнуд шавед. Агар шумо ҳам хушнуд шавед, Худо аз ин мардуми нофармон хушнуд нахоҳад шуд!

97الْأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

98وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Баъзе аз арабҳои бодиянишин он чиро, ки харҷ мекунанд, чун зиёне мепиндоранд ва мунтазиранд, то ба шумо мусибате бирасад. Мусибати бад бар худашон бод ва Худо шунавову доност!

99وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَاتٍ عِندَ اللَّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ ۚ أَلَا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۚ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва баъзе аз арабҳои бодиянишин ба Худову рӯзи қиёмат имон доранд ва он чиро, ки харҷ мекунанд, барои наздик шудан ба Худо ва ба хотири дуъои паёмбар харҷ мекуканд. Бидонед, ки ҳамин сабаби наздикияшон ба Худо хоҳад шуд ва Худо ба раҳмати хеш дохилашон хоҳад кард, зеро омурзандаву меҳрубон аст!

← Оят 96 📖 Ат-Тауба Оят 98 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

97Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 97

Сураи Ат-Тауба Оят 97 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Арабҳои бодиянишин кофиртару мунофиқтар аз дигаронанд ва ба бехабарӣ аз…

Сураи Оят 97/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 95–99. Ба Тоҷикӣ: Русский.