සූරා අත්-තව්බා — ආයාත් 97

වදන්වල අර්ථ:

• الأَعْرَابُ (අල්-අආරාබ්): ග්‍රාමාන්තරවාසීන්, නගරවල නොවී පාළුකරයේ වාසය කරන අරාබිවරුන්.
• أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا: ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙහි සහ කුහකකමෙහි ඉතා දරුණුය.
• وَأَجْدَرُ: ඉතාම සුදුසුය, ඉතාම යෝග්‍යය.
• حُدُودَ: සීමාවන්, නීති, ආඥාවන්.
• عَلِيمٌ حَكِيمٌ: සියල්ල දන්නා, මහා ප්‍රඥාවන්තයා.

අර්ථ විවරණය:

ග්‍රාමාන්තරවාසීන් හෙවත් පාළුකරයේ වාසය කරන අරාබිවරුන් නගරවාසීන්ට වඩා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙහි සහ කුහකකමෙහි ඉතා දරුණුය. එයට හේතුව නම්, ඔවුන්ගේ රළු බව, හදවත්වල තද ගතිය, සහ නගරවාසීන් මෙන් ධර්මය ඉගෙන ගැනීමට හා ධර්මවේදීන් සමඟ එක්වීමට ඇති අවස්ථා අඩු වීමයි. ඔවුන්ට අල්-කුර්ආනය ඇසීමට, ශුද්ධ වූ හදීස් දැන ගැනීමට සහ ධර්මය පිළිබඳ දැනුම ලබා ගැනීමට ඇති අවස්ථා අඩු බැවින්, අල්ලාහ් තආලා තම රසූල්වරයාට පහළ කළ ධර්ම නීති, අනුමත හා තහනම් කළ දෑ, සීමාවන් සහ විධිවිධාන නොදැන සිටීමට ඔවුන් ඉතාම සුදුසුය. එනම්, ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව නිසා ධර්ම දැනුමෙන් ඈත් වී සිටීමට ඉඩ ඇත. අල්ලාහ් තආලා ඔවුන්ගේ සියලු තත්වයන් පිළිබඳව මනාව දන්නා අතර, ඔහු තම නියෝග සහ තීරණ සියල්ල මහා ප්‍රඥාවෙන් යුතුව ගනී.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. ධර්ම දැනුම ලබා ගැනීමට උත්සුක වීම සහ ධර්මවේදීන් සමඟ එක්වීම ඉතා වැදගත් වේ. මන්ද, ධර්ම දැනුමෙන් ඈත්ව සිටීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට හා කුහකකමට හේතු විය හැක.
2. ධර්මය ඉගෙන ගැනීමට හා අවබෝධ කර ගැනීමට ඇති අවස්ථා අඩු අයට විශේෂ අවධානය යොමු කළ යුතු අතර, ඔවුන්ට ධර්මය ගෙන යාමට උත්සුක විය යුතුය.
3. අල්ලාහ් තආලා සියල්ල දන්නා අතර, ඔහුගේ සෑම තීරණයක්ම ප්‍රඥාවෙන් පිරී ඇත. එබැවින් අප සැමවිටම ඔහුගේ නියෝගවලට යටත් වී කටයුතු කළ යුතුය.
4. ධර්මය පිළිබඳ නොදැනුවත්කම මිනිසුන්ව නොමඟ යැවිය හැකි බැවින්, දැනුම ලබා ගැනීමට සහ එය ප්‍රගුණ කිරීමට සැමවිටම උත්සුක විය යුතුය.