ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 97

1. የቃላት ማብራሪያ፦

• አል-አዕራብ (الْأَعْرَابُ)፦ በበረሃ ውስጥ የሚኖሩ የአረብ ጎሳዎች ማለት ነው።
• አሸድዱ (أَشَدُّ)፦ በጣም የበለጠ፣ የባሰ ማለት ነው።
• ኑፋቅ (نِفَاقًا)፦ በውስጥ እያለ በውጭ ኢስላምን መምሰል፣ ሁለት ፊት መሆን ማለት ነው።
• አጅደር (أَجْدَرُ)፦ የበለጠ ተገቢ፣ የበለጠ ብቁ ማለት ነው።
• ሑዱድ (حُدُودَ)፦ የሸሪዓው ወሰኖች፣ ድንበሮች፣ ሕጎች እና ደንቦች ማለት ነው።

1. የአንቀጹ ትርጉም፦

በበረሃ የሚኖሩት አረቦች በከተማ ከሚኖሩት ሰዎች ይልቅ ኑሯቸው የበለጠ ጨካኝና ደረቅ በመሆኑ፣ ከዐሊሞችና ከእውቀት ሰዎች ርቀው በመኖራቸው፣ የቁርአንንም ሆነ የሱናን ትምህርት በመስማት ረገድ ደካማ በመሆናቸው ኩፍራቸውም ንፍቃቸውም ከሌሎቹ የበለጠ ኃይለኛ ነው። አላህ በመልእክተኛው ላይ ያወረደውን የሸሪዓ ሕግጋት፣ የግዴታና የሱና ድንጋጌዎችን እንዳያውቁ የበለጠ ተገቢ የሚያደርጋቸውም እነሱ ናቸው። አላህ የፍጡራኑን ሁኔታ ሁሉ በደንብ ዐዋቂ ነው፤ ከእርሱ ምንም ነገር አይሰወርም። በአደራውና በሕግ አወጣጡም ጥበበኛ ነው።

1. ከአንቀጹ የሚገኙ ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

• እውቀትና የዐሊሞች ማኅበር ለእምነት ጥንካሬ ወሳኝ መሆኑን ያሳያል። ከዕውቀት መራቅ ወደ ጨካኝነትና ወደ ኩፍር ይመራል።
• ኢስላም ለሁሉም ሰው ትምህርትን በመማርና በማስተማር ረገድ ትልቅ ቦታ ይሰጣል፤ ምክንያቱም የሸሪዓን ወሰኖች ማወቅ ለእያንዳንዱ ሙስሊም ግዴታ ነው።
• አላህ ሁሉንም ነገር ዐዋቂና