Сураи Ат-Тауба Оят 98 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз арабҳои бодиянишин он чиро, ки харҷ мекунанд, чун…

Ат-Тауба · 98/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ۝٩٨

🔤 Transliteration

Wa minal A`raabi mai yattakhizu maa yunfiqu maghramanw wa yatarabbasu bikumud dawaaa`ir; alaihim daaa`iratus saw`; wallaahu Samee`un `Aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Баъзе аз арабҳои бодиянишин он чиро, ки харҷ мекунанд, чун зиёне мепиндоранд ва мунтазиранд, то ба шумо мусибате бирасад. Мусибати бад бар худашон бод ва Худо шунавову доност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

Аъроб: сокинони биёбон ва бодиянишинон, яъне арабҳои кӯчӣ.
Мағрам: ғаромат, зиён ва хисорат; чизе, ки бе подоши неъмат сарф мешавад.
Ятараббас: интизор мешавад, чашм ба роҳ аст.
Давоир: ҷамъи «доира», яъне ҳодисаҳо ва гардишҳои замон, балоҳо ва нокомиҳо.
Доирату-с-савъ: гардиши бадӣ, яъне бало ва ғам бар худи онҳо мегардад.
Самиъ: шунаванда.
Алим: донанда.

Тафсири оят:

Дар миёни бодиянишинон касоне ҳастанд, ки моли худро дар роҳи Худо сарф мекунанд, аммо инро на барои ба даст овардани савоб, балки ҳамчун ғаромат ва зиён мебинанд. Онҳо гумон мекунанд, ки ин сарф кардан барои онҳо танҳо хисорат аст, на подош. Баъзан аз рӯи риё ва тарс чизе медиҳанд, вале дар дил ба он бовар надоранд. Ин гурӯҳ инчунин интизоранд, ки ба шумо — эй мӯъминон — балое расад ва рӯзгор бар зидди шумо гардад, то онҳо аз шумо халос шаванд ва дини куфр пирӯз шавад. Аммо Худованд он бадӣ ва нокомиеро, ки онҳо барои шумо орзу мекунанд, бар худи онҳо гардонд. Бало ва ғам бар онҳо давра мезанад, на бар мӯъминон. Худо суханони онҳоро мешунавад ва он чиро, ки дар дил пинҳон мекунанд, медонад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки нияти нек дар сарф кардани мол дар роҳи Худо асос аст; агар касе бе ихлос сарф кунад, ба савоб намерасад.
Мӯъмин бояд ҳамеша ба Худо таваккул кунад ва аз бадхоҳии душманон натарсад, зеро Худо ҳомии бандагони солеҳ аст.
Ҳасудон ва мунофиқон ҳамеша интизори балои мӯъминон ҳастанд, аммо натиҷаи бад ба худи онҳо бармегардад.
Худо ҳама чизро мешунавад ва медонад; ҳеҷ нияте аз Ӯ пинҳон намемонад. Ин боиси тасаллӣ барои мӯъминон ва ҳушдор барои мунофиқон аст.
Ин оят моро ба ихлос, ростӣ ва умедворӣ ба раҳмати Худо даъват мекунад ва меомӯзад, ки ҳеҷ гоҳ аз роҳи Худо рӯй нагардонем.

📜 Оят 96-100 — Сураи Ат-Тауба

96يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۖ فَإِن تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَرْضَىٰ عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ

Бароятон савганд мехӯранд, то аз онон хушнуд шавед. Агар шумо ҳам хушнуд шавед, Худо аз ин мардуми нофармон хушнуд нахоҳад шуд!

97الْأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

Арабҳои бодиянишин кофиртару мунофиқтар аз дигаронанд ва ба бехабарӣ аз ҳукмҳое, ки Худо бар паёмбараш нозил кардааст, сазовортаранд. Ва Худо донову ҳаким аст!

98وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

99وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَاتٍ عِندَ اللَّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ ۚ أَلَا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۚ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва баъзе аз арабҳои бодиянишин ба Худову рӯзи қиёмат имон доранд ва он чиро, ки харҷ мекунанд, барои наздик шудан ба Худо ва ба хотири дуъои паёмбар харҷ мекуканд. Бидонед, ки ҳамин сабаби наздикияшон ба Худо хоҳад шуд ва Худо ба раҳмати хеш дохилашон хоҳад кард, зеро омурзандаву меҳрубон аст!

100وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Аз он гурӯҳи нахустин аз муҳоҷирон ва аҳли Мадина, ки пешкадам шуданд ва онон, ки ба некӣ аз паяшон рафтанд, Худо хушнуд аст ва онҳо низ аз Худо хушнуданд. Барояшон биҳиштҳое, ки дар онҳо нахрҳо ҷорист ва ҳамеша дар он ҷо хоҳанд буд, омода кардааст. Ин аст комёбии бузург!

← Оят 97 📖 Ат-Тауба Оят 99 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

98Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 98

Сураи Ат-Тауба Оят 98 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз арабҳои бодиянишин он чиро, ки харҷ мекунанд, чун…

Сураи Оят 98/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 96–100. Ба Тоҷикӣ: Русский.