Surja Kurejsh — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• إِيلَافِهِمْ – siguria dhe stabiliteti i tyre (i fisit Kurejsh) në udhëtime.
• رِحْلَةَ – udhëtimi i rregullt për tregti.
• الشِّتَاءِ – dimri, kur udhëtonin në Jemen (sepse atje klima është më e ngrohtë).
• الصَّيْفِ – vera, kur udhëtonin në Sham (Siri, për tregti, sepse atje klima është më e butë).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i fton njerëzit të habiteshin nga begatia dhe mirësia e Tij ndaj fisit Kurejsh, të cilët i kishte pajisur me siguri të plotë dhe i kishte lehtësuar udhëtimet e tyre të rregullta tregtare. Ata kishin dy udhëtime vjetore: në dimër udhëtonin në Jemen, ku klima ishte më e ngrohtë, për të sjellë mallra dhe ushqime; kurse në verë udhëtonin në Sham (Siri), për tregti dhe për të siguruar nevojat e tyre. Këto udhëtime bëheshin në siguri të plotë, pa frikë nga armiqtë apo pengesat, për shkak të nderit që Allahu u kishte dhënë atyre si mbajtës të Qabesë. Ky ajet vjen si vazhdim i ajetit të mëparshëm, duke theksuar se kjo siguri dhe lehtësi në udhëtime ishte një begati e madhe që kërkon falënderim dhe adhurim të vetëm për Allahun.

Përfitimet nga ajeti:

1. Begatitë e Allahut ndaj njeriut janë të shumta dhe të ndryshme; një prej tyre është siguria në udhëtime dhe lehtësimi i mjeteve të jetesës, gjë që duhet ta bëjë njeriun mirënjohës ndaj Zotit të tij.
2. Udhëtimi për tregti është i lejuar dhe i dobishëm, dhe Allahu ia lehtëson robërve të Tij rrugët për të fituar hallall.
3. Siguria është një nga begatitë më të mëdha që njeriu duhet ta vlerësojë, sepse pa të nuk mund të ketë stabilitet as në fe, as në jetën e përditshme.
4. Ky ajet na mëson se çdo mirësi që gëzojmë në jetë vjen nga Allahu, prandaj duhet ta adhurojmë Atë me sinqeritet dhe t’ia kushtojmë vetëm Atij adhurimin, falënderimin dhe lutjet.