سورت هود — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• صَبَرُوا: صبر يې وکړ، يعنې پر سختيو او تکليفونو ټينګار يې وکړ.
• الصَّالِحَاتِ: نېک کارونه، هغه عملونه چې الله تعالی يې خوښوي.
• مَّغْفِرَةٌ: د ګناهونو بخښنه.
• أَجْرٌ كَبِيرٌ: ډېر لوی بدله او ثواب.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغو خلکو د حال بيان کوي چې کله پرې سختۍ، تکليفونه او بې برخېتيا راځي، نو بې صبري کوي، ناشکري کوي او له الله څخه ناهيليږي. خو الله تعالی فرمايي چې دا حالت د ټولو خلکو نه دی، بلکې يو خاص ډله خلک له دې حالت نه مستثنا دي. هغه څوک چې صبر کوي پر هغه سختيو او تکليفونو چې پرې راځي، او دا صبر د الله تعالی د رضا لپاره کوي، نه د خلکو د ښودلو لپاره. دوی پر طاعتونو هم صبر کوي، يعنې هغه نېک کارونه چې الله يې امر کړي، پر هغو مداومت کوي، او پر ګناهونو هم صبر کوي، يعنې له ګناهونو ځان ساتي. دوی د الله تعالی له نعمتونو نه شکر کوي او ناشکري نه کوي، او پر خلکو باندې ظلم او تېری نه کوي.

د دې خلکو لپاره چې دا صفتونه لري، دوه لوی انعامونه دي:

1. مغفرت: الله تعالی به د دوی ټول ګناهونه وبخښي.
2. لويه بدله: هغه جنت دی چې الله تعالی يې خپلو صبر کوونکو بندګانو ته ورکړی دی، کوم چې د دوی د نېکو عملونو بدله ده.

فايدې او سبقونه:

• صبر يو لوی فضيلت دی چې الله تعالی يې خپلو بندګانو ته ډېره لويه بدله ورکوي.
• کله چې پر انسان سختۍ راشي، نو بايد ناهيلي نه شي، بلکې صبر وکړي او د الله له رحمت نه تمه ولري.
• نېک عملونه د صبر سره يو ځای کېږي، يعنې يوازې صبر کافي نه دی، بلکې له صبر سره بايد نېک عملونه هم وي.
• د مصيبت په وخت کې صبر کول د انسان لپاره د مغفرت سبب ګرځي او د جنت لاره هواروي.
• الله تعالی د خپلو بندګانو سره ډېر مهربان دی، چې د دوی د صبر په بدل کې يې دوی ته داسې انعام ورکوي چې هيڅ سترګې يې نه دي ليدلي او هيڅ غوږ يې نه دی اورېدلی.