Surja Hud — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• صَبَرُوا – duruan, u përmbajtën nga ankimi dhe u qëndruan besnikë urdhrave të Allahut.
• الصَّالِحَاتِ – veprat e mira dhe të ndershme që kryhen me sinqeritet për hir të Allahut.
• مَغْفِرَةٌ – falje e mëkateve dhe mbulim i gabimeve nga ana e Allahut.
• أَجْرٌ كَبِيرٌ – shpërblim i madh, i cili është Xhenneti.

Tefsiri i ajetit:

Pas përmendjes së gjendjes së njerëzve që hidhërohen kur u largohet mirësia dhe dëshpërohen kur i godet e keqja, Allahu i Lartësuar bën përjashtim për ata që duruan – durim në vuajtje, durim në adhurim dhe durim në largimin nga mëkatet – dhe bënë vepra të mira, duke falënderuar Allahun për mirësitë e Tij dhe duke mos u dëshpëruar nga mëshira e Tij. Për këta njerëz, gjendja e tyre është tjetër: ata nuk i pushton dëshpërimi, nuk i mohojnë dhuntitë e Allahut dhe nuk sillen me arrogance ndaj njerëzve. Ata kanë falje për mëkatet e tyre nga Zoti i tyre dhe shpërblim të madh në botën tjetër – Xhennetin, i cili është shpërblimi më i lartë dhe i përjetshëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Durimi është çelësi i çdo të mire – ai i bën njerëzit të qëndrueshëm përballë sprovave dhe i largon nga dëshpërimi.
2. Veprat e mira janë shenjë e falënderimit të vërtetë ndaj Allahut, sepse Ai nuk ka nevojë për falënderimin tonë, por ne kemi nevojë për shpërblimin e Tij.
3. Ky ajet na mëson se kombinimi i durimit me veprat e mira është rruga që të çon te falja e mëkateve dhe shpërblimi i madh – një premtim i sigurt nga Allahu për robërit e Tij besnikë.
4. Islami nuk është vetëm durim pasiv, por durim aktiv i shoqëruar me vepra – kështu ndërtohet personaliteti i muslimanit të vërtetë.
5. Shpërblimi i madh (Xhenneti) është qëllimi përfundimtar që i bën durimin dhe veprat e mira të ëmbla në zemrën e besimtarit.