سورت فلق — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• شر: بدي، ضرر، اذيت.
• ما خلق: هغه څه چې الله تعالی يې پیدا کړي دي (ټول مخلوقات).

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی خپل پیغمبر او ټولو مومنانو ته لارښوونه کوي چې د هغه ټولو مخلوقاتو له شر او بدۍ څخه پناه وغواړي. "ما خلق" عمومي معنا لري او ټول هغه مخلوقات رانغاړي چې په کې څه شر، ضرر یا اذیت شتون لري. دا په دې معنا ده چې که هغه مخلوق انسان وي، حيوان وي، جن وي، يا حتی طبيعي پديدې لکه باد، طوفان، اور، يا د شپې تیاره وي – هر هغه څه چې د انسان لپاره د بدۍ او ضرر سبب کېدای شي، له هغه ټول څخه بايد د الله پناه وغوښتل شي. دا عموميت په دې خبره دلالت کوي چې شر يواځې په ځينو ځانګړو مخلوقاتو پورې محدود نه دی، بلکې په هر مخلوق کې شته، او الله تعالی د دې ټولو پر وړاندې د ساتنې وړتيا لري.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته دا درس ورکوي چې د هر ډول بدۍ او ضرر په وړاندې يواځې له الله تعالی څخه پناه وغواړي، ځکه هغه د ټولو مخلوقاتو خالق او مالک دی.
• دا آیت د توحيد او د الله پر قدرت د باور ژوروالی ښيي – هغه ذات چې د هر شي پر شر باندې غالب دی.
• دا آیت مومنانو ته تسلي ورکوي چې که څه هم په نړۍ کې ډېر شر او بدي شته، خو الله تعالی د هغو د مخنيوي توان لري، نو له همدې امله بايد زړونه يواځې له هغه سره تړلي وي.
• دا آیت د دعا او د الله سره د نژدېوالي اهميت ښيي، ځکه چې د پناه غوښتنه د عاجزۍ او د الله پر رحمت د باور څرګندونه ده.