سورت فلق — آیت 1

د معناوي کلمې:

• أَعُوذُ: پناه غواړم، پناه وغواړم، حفاظت وغواړم.
• رَبِّ: مالک، پالونکی، چارواکی.
• الْفَلَقِ: سبا، سهار، هغه وخت چې شپه څيريږي او رڼا راوځي.

د آيت تفسير:

اى رسوله! ته ووايه: زه پناه وړم د سبا او سهار په رب، يعنې هغه ذات چې د شپې تياره څيري او سهار راوړي، هغه ته پناه وړم. "فلق" د سبا معنا لري، ځکه چې سهار د شپې له تيارې څخه بېليږي او رڼا يې څيري، لکه څنګه چې يو څيز له بل څخه بېلېږي. دا د الله تعالی له صفتونو څخه يو صفت دی چې هغه د سبا او سهار رب او مالک دی، او دا يوه لویه نعمت ده چې الله تعالی يې خپلو بندګانو ته راوړې ده، ځکه چې په سهار سره ژوند بيا راژوندی کېږي او خلک خپلو کارونو ته ورځي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې په هر حالت کې بايد يوازې له الله تعالی څخه پناه وغواړو، ځکه چې هغه د ټولو مخلوقاتو رب او مالک دی.
• د سهار په رڼا باندې قسم او يادونه مونږ ته د الله تعالی قدرت او حکمت يادوي، چې هغه د تيارې او رڼا د بدلولو توان لري.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د نعمتونو قدرداني زده کوي، ځکه چې سهار د هغه له لویو نعمتونو څخه دی چې مونږ يې هره ورځ تجربه کوو.
• په دې آيت کې د الله تعالی سره د تعلق او اړيکې قوت او د هغه پر ذات د توکل او باور درس دی، چې مونږ بايد له هغه پرته له بل چا څخه ونه وېرېږو او يوازې هغه ته پناه يوړو.