سورت رعد — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• خَلَتْ: تېره شوې ده، پخوانۍ تللې ده.
• لِتَتْلُوَ: چې ته ولولې او ورسروې.
• الرَّحْمَٰنِ: هغه ذات چې رحمت يې پراخ او هر څه پوښلی دی.
• مَتَابِ: زما د توبې ځای، زما بېرته ورتګ.

تفسیر:

لکه څنګه چې مونږ له تا وړاندې پېغمبران خپلو قومونو ته لېږلي وو، هماغه شان تا هم، اې محمد صلی الله علیه وسلم! په داسې امت کې لېږلی یو چې له دوی نه مخکې ډېر امتونه تېر شوي دي. د دې لپاره چې ته دوی ته هغه قرآن او احکام ولولې چې مونږ تا ته وحې کړي دي، او دا قرآن پخپله ستا د صداقت او رښتینولۍ لپاره کافي دلیل دی. خو ستا د قوم حال دا دی چې دوی له رحمن سره کفر کوي او له هغه سره نور معبودان شریکوي. نو ته دوی ته ووایه: هغه رحمن چې تاسو يې نه منئ او له هغه پرته نورو ته عبادت کوئ، همغه زما رب دی، له هغه پرته بل هیڅ حق معبود نشته، زه په همغه باندې توکل کوم او په ټولو چارو کې پر همغه باندې تکیه لرم، او زما بېرته ورتګ او توبه هم هماغه ته دی.

فايدې:

• دا چې د الله تعالی لېږل شوي رسولان ټول په یوه لړۍ پورې تړلي دي، او دا د دې نښه ده چې اسلام د ټولو انبیاوو دین دی.
• د قرآن تلاوت او رسول ته یې رسونه د امت د لارښوونې تر ټولو لویه وسیله ده.
• پر الله باندې توکل او د توبې دروازه تل خلاصه ده، حتی که انسان په لویو ګناهونو کې ښکېل وي، الله ته بېرته ورتګ د نجات لار ده.
• د رحمن له نوم نه دا ښکاري چې د الله رحمت پراخ دی، خو له دې سره سره باید له شرک او کفر څخه ځان وساتل شي.