Sura Al-Kahf — Werset 20

Znaczenie słów:

• يَظْهَرُوا – dowiedzą się o was, odkryją wasze miejsce pobytu.
• يَرْجُمُوكُمْ – zabiją was, kamienując (rzucając kamieniami).
• يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ – zmuszą was do powrotu do ich religii (niewiary).
• وَلَن تُفْلِحُوا – nie osiągniecie sukcesu, nie będziecie szczęśliwi.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Bóg – Wysławiony – przekazuje nam słowa młodych ludzi, którzy uciekli ze swoim religijnym przekonaniem do jaskini, aby zachować swoją wiarę. Powiedzieli oni do siebie nawzajem, ostrzegając się: „Zaprawdę, jeśli nasi współplemieńcy odkryją nasze miejsce pobytu i dowiedzą się o nas, to zabiją nas, kamienując, co jest najokrutniejszym rodzajem śmierci, albo zmuszą nas siłą do powrotu do swojej religii – religii niewiary i bałwochwalstwa. A jeśli do niej powrócimy, to nigdy nie osiągniemy szczęścia – ani w tym życiu, ani w życiu ostatecznym. Stracimy bowiem zarówno dobro tego świata, jak i nagrodę życia wiecznego, ponieważ porzucilibyśmy prawdę, którą Bóg nam objawił, i wrócilibyśmy do błędu i zguby.”

Ten werset ukazuje głęboką świadomość tych młodych ludzi co do powagi sytuacji oraz ich zdecydowanie w trwaniu przy prawdzie, nawet za cenę życia. Wiedzieli, że powrót do niewiary jest całkowitą zgubą, dlatego woleli śmierć w obronie wiary niż życie w niewierze.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara jest cenniejsza niż życie – młody człowiek powinien być gotów poświęcić wszystko dla zachowania swojej wiary i przekonań, ponieważ życie bez wiary jest prawdziwą zgubą.
2. Zagrożenie powrotem do niewiary jest realne – muzułmanin powinien wystrzegać się sytuacji, które mogą go doprowadzić do porzucenia swojej religii, i unikać środowisk zagrażających jego wierze.
3. Wspólna troska o wiarę – werset uczy nas, że wierzący powinni się wzajemnie ostrzegać i troszczyć o siebie nawzajem w sprawach religii, tak jak uczynili to młodzi ludzie z jaskini.
4. Sukces prawdziwy jest tylko w posłuszeństwie Bogu – prawdziwe szczęście i pomyślność nie polegają na zaspokojeniu pragnień ciała, lecz na trwaniu przy prawdzie i posłuszeństwie Stwórcy.
5. Ucieczka z miejsc zagrożenia religijnego jest dozwolona – jeśli wierzący obawia się o swoją wiarę w danym miejscu, może opuścić je, aby zachować swoje przekonania, tak jak uczynili to młodzi ludzie uciekając do jaskini.