سوره کهف — آیه 20

معانی کلمات:

• یَظْهَرُوا: آگاه شوند، بر شما دست یابند و شما را بیابند.
• یَرْجُمُوکُمْ: سنگسارتان کنند و با سنگ شما را بکشند.
• یُعِیدُوکُمْ: شما را بازگردانند.
• مِلَّة: آیین و دین.
• تُفْلِحُوا: رستگار شوید، به سعادت و پیروزی برسید.

تفسیر آیه:

این بخش از گفتار جوانان مؤمن اهل کهف به یکدیگر است که درباره خطر بازگشت به شهر و قوم خود هشدار میدهند. آنان میگویند: اگر قوم ما بر ما آگاهی یابند و ما را بیابند، قطعاً ما را سنگسار خواهند کرد و با پرتاب سنگ، جان ما را خواهند گرفت؛ یا اگر زنده بمانیم، ما را به آیین و دین خودشان بازمیگردانند و از ایمان و توحید جدا میکنند. و اگر ما به آیین آنان برگردیم، هرگز در دنیا و آخرت رستگار نخواهیم شد و به هیچ سعادتی دست نخواهیم یافت. زیرا بازگشت به کفر پس از ایمان، سبب نابودی اعمال و محرومیت از رحمت الهی است و نه در زندگی دنیا آرامشی خواهیم داشت و نه در آخرت نجاتی. بنابراین، آنان با این سخن، یکدیگر را بر ثبات قدم در ایمان و پرهیز از هرگونه سازش با کفر تشویق میکنند و مرگ در راه حق را بهتر از زندگی در ذلت و کفر میدانند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی، انسان را از ترس و وابستگی به قوم و خویش میرهاند و او را بر حق ثابتقدم میسازد.
• بازگشت به کفر پس از ایمان، بزرگترین زیان است و انسان را از رستگاری دنیا و آخرت محروم میکند.
• همنشینی با مؤمنان و سفارش یکدیگر به صبر و استقامت، رمز پیروزی بر سختیها و فتنههاست.
• عزت و سعادت مؤمن در گرو پایبندی به دین حق است، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.