Сураи Аль-Кахф Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Зеро агар шуморо биёбанд, сангсор хоҳанд кард ё ба дини…

Аль-Кахф · 20/110

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Кахф

إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا ۝٢٠

🔤 Transliteration

Innahum iny yazharoo `alaikum yarjumookum aw yu`eedookum fee millatihim wa lan tuflihooo izan abadaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Зеро агар шуморо биёбанд, сангсор хоҳанд кард ё ба дини худ дароваранд. Ва агар чунин шавад, то абад наҷот нахоҳед ёфт».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ»: яъне бар шумо даст ёбанд, шуморо биёбанд ва аз ҳоли шумо огоҳ шаванд.
«يَرْجُمُوكُمْ»: сангсор кунанд, бо санг бикушанд.
«مِلَّتِهِمْ»: дину ойини онҳо, ки ширку гумроҳӣ буд.
«تُفْلِحُوا»: наҷот ёбед, комёб ва бахтёр шавед.
«إِذًا»: дар он сурат, агар чунин кунед.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи суҳбати он ҷавонони мӯъмин аст, ки ба якдигар тавсия медоданд дар ғор паноҳ гиранд ва аз қавми худ дурӣ ҷӯянд. Онҳо мегӯянд: агар қавми мо аз ҷои шумо огоҳ шаванд ва бар шумо даст ёбанд, ду кор мекунанд: ё шуморо бо санг мекушанд — ки дар он замон ин гуна қатл маъмул ва сахттарин буд — ё шуморо маҷбур мекунанд, ки ба дини пешинаи худ, яъне ширку гумроҳӣ, баргардед. Ва агар ба дини онҳо баргардед, ҳаргиз комёб нахоҳед шуд — на дар дунё ва на дар охират. Зеро дар дунё оромӣ ва иззати ҳақиқиро аз даст медиҳед ва дар охират аз биҳишт маҳрум мешавед. Пас сабри шумо дар ғор ва дурӣ аз онҳо беҳтар аз он аст, ки ба куфру гумроҳӣ баргардед.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Имон ва тавҳид неъмати бузургест, ки инсон набояд онро бо ҳеҷ чиз иваз кунад, ҳатто агар ба қаҳру зӯроварӣ рӯбарӯ шавад.
Сабр дар роҳи дин ва дурӣ аз муҳити куфру зулм роҳи наҷот аст.
Бозгашт ба гумроҳӣ пас аз ҳидоят боиси хусрон дар дунё ва охират мегардад.
Ин оят мӯъминонро ташвиқ мекунад, ки ба ҳақиқати дин часпида, аз фишори аҳли ботил натарсанд ва ба Худо таваккул кунанд.
Диндории ростқавлоне, ки дар роҳи Худо ҳиҷрат мекунанд, сабаби саодати ҷовидонӣ дар охират мешавад.

📜 Оят 18-22 — Сураи Аль-Кахф

18وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُم بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ ۚ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

Мепиндоштӣ, ки бедоранд, ҳол он ки дар хоб буданд ва Мо ононро ба дасти росту дасти чап мегардонидем ва сагашон бар даргоҳи ғор ду дасти худ дароз карда буд. Агар ба сарашон мерафтӣ, гурезон бозмегаштӣ ва аз онҳо сахт метарсидӣ.

19وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ ۚ قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ۖ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۚ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَا أَزْكَىٰ طَعَامًا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا

Ҳамчунин бедорашон кардем, то бо якдигар гуфтушунид кунанд. Яке аз онҳо пурсид: «Чанд вақт аст, ки орамидаед?» Гуфтанд: «Як рӯз ё порае аз рӯзро орамидаем». Гуфтанд: «Парвардигоратон беҳтар донад, ки чанд вақт орамидаед. Якеро аз худ бо ин пулатон ба шаҳр бифиристед, то бингаред, ки ғизои покиза кадом аст ва бароятон аз он рӯзиятонро биёварад. Ва бояд, ки ба меҳрубонӣ рафтор кунад, то касе ба шумо огоҳӣ наёбад.

20إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا

21وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِم بُنْيَانًا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا

Ба ин тарз мардумро ба ҳолашон огоҳ кардем то бидонанд, ки ваъдаи Худо рост аст ва дар қиёмат шубҳае нест. Он гоҳ дар бораи онҳо бо якдигар ба гуфтугӯ пардохтанд ва гуфтанд: «Бар рӯи онҳо биное бисозед, Парвардигорашон ба корашон огоҳтар аст». Ва онон, ки бар холашон огоҳтар шуда буданд, гуфтанд: «На, ин ҷоро масҷиде мекунем».

22سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ ۖ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۚ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ ۗ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

Хоҳанд гуфт: «Се тан буданд ва чаҳорумашон сагашон буд» ва мегӯянд: «Панҷ тан буданд ва шашуминашон сагашон буд». Тир ба торикӣ мезананд ва мегӯянд: «Ҳафт тан буданд ва ҳаштуминашон сагашон буд». Бигӯ: «Парвардигори ман ба адади онҳо донотар аст ва шумори онҳоро ҷуз андак касон намедонанд». Ва ту дар бораи онҳо ҷуз ба зоҳир муҷодала накун ва аз кас напурс.

← Оят 19 📖 Аль-Кахф Оят 21 →

Аль-КахфФеҳристи Қуръон

110Оят

MeccanRevelation

20Оят

Тарҷума — Аль-Кахф 20

Сураи Аль-Кахф Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Зеро агар шуморо биёбанд, сангсор хоҳанд кард ё ба дини…

Сураи Оят 20/110 — Сураи Аль-Кахф الكهف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Кахф Гӯш кун, Сураи Аль-Кахф Тарҷума, Сураи Аль-Кахф mp3, Сураи Аль-Кахф pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.