Kahf surasi — Oyat 20

Kalimalarning ma'nolari:

• يَظْهَرُوا — sizni topib olishsa, ustingizdan chiqishsa.
• يَرْجُمُوكُمْ — tosh otib o‘ldirishadi.
• يُعِيدُوكُمْ — sizni qaytarishadi, qaytishga majbur qilishadi.
• مِلَّتِهِمْ — ularning dini, e’tiqodi.
• تُفْلِحُوا — najot topasiz, muvaffaqiyatga erishasiz.

Tafsir:

Yigitlar o‘zaro maslahatlashib, bir-birlariga dedilar: "Agar qavmimiz bizning joyimizni bilib qolsa va ustimizdan chiqsa, ular bizni toshbo‘ron qilib o‘ldirishadi yoki o‘zlarining butparastlik diniga qaytarishga majbur qilishadi. Agar biz ularning diniga qaytsak, bu dunyoda ham, oxiratda ham hech qachon najot topa olmaymiz. Chunki Alloh bizga haq yo‘lni ko‘rsatgandan so‘ng, yana batilga qaytish — eng katta ziyon va halokatdir. Biz bu yo‘ldan qaytmasligimiz kerak, hatto o‘limga duchor bo‘lsak ham."

Bu yigitlar o‘z e’tiqodlari uchun jonlarini fido qilishga tayyor edilar. Ular Allohning yordamiga umid qilib, g‘orga panoh topdilar va Allohdan o‘zlarini dushmanlarining sharridan saqlashni so‘radilar. Ular bilardilarki, agar kofirlar ularni topsa, yo o‘ldiradilar yoki dinlariga qaytaradilar. Ikkala holatda ham ular uchun halokat bor edi. Shuning uchun ular Allohga tavakkal qilib, g‘orda yashirinishni afzal ko‘rdilar.

Foydalar:

• Bu oyat mo‘minning e’tiqodi mustahkam bo‘lishi kerakligini va haq yo‘ldan qaytishdan ko‘ra o‘limni afzal ko‘rishini o‘rgatadi.
• Inson o‘z dinini himoya qilish uchun har qanday qiyinchilikka sabr qilishi va Allohga tavakkal qilishi lozim.
• Haq yo‘ldan qaytish — bu dunyoda ham, oxiratda ham ziyon keltiradi. Shuning uchun mo‘min o‘z e’tiqodida sobit qadam bo‘lishi kerak.
• Allohga ishongan va Unga tavakkal qilgan bandani Alloh doim himoya qiladi va unga chiqish yo‘lini beradi.