بقرہ سۈرىسى — ئايەت 157

1) لۇغەت ئىزاھاتى

• أُولَٰئِكَ: ئۇلار، يەنى يۇقىرىقى سۈرەتتە تەسۋىرلەنگەن سۈپەتلەرگە ئىگە بولغان كىشىلەر.
• صَلَوَاتٌ: بۇ يەردە «مەدھىيە، ماختاش، ئاللاھنىڭ ئۇلارنى مەدھىيىلىشى» مەنىسىدە. كۆپلۈك شەكلىدە كەلگەنلىكى ئۇنىڭ ئۇلۇغ ۋە مۇكەممەل ئىكەنلىكىنى بىلدۈرىدۇ.
• رَحْمَةٌ: ئاللاھنىڭ رەھمىتى، مېھرىبانلىقى، ياخشىلىقى.
• الْمُهْتَدُونَ: ھىدايەت تېپىپ، توغرا يولغا ماڭغانلار، يېتەكچىلىك قىلىنغانلار.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى

بۇ ئايەت ئالدىنقى ئايەتلەردە تىلغا ئېلىنغان سەۋر قىلغۇچى، بېشىغا كەلگەن مۇسىبەت ۋە قىيىنچىلىقلارغا «ئىننا لىللاھى ۋە ئىننا ئىلەيھى راجىئۇن» دەپ جاۋاب بەرگەن مۇئمىنلەر توغرىسىدا نازىل بولغان. ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۇلارغا ئۈچ چوڭ مۇكاپاتنى ئۇقتۇرىدۇ:

بىرىنچىسى: ئۇلارغا پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن مەدھىيە ۋە ماختاش بولىدۇ. يەنى ئاللاھ تائالا ئۇلارنى ئۆزىنىڭ دەرگاھىدا ماختايدۇ، ئۇلارنىڭ ئىسمى ئۇلۇغ مەلەكلەرنىڭ ئارىسىدا ياخشىلىق بىلەن تىلغا ئېلىنىدۇ. بۇ ئىنسان ئۈچۈن ئەڭ چوڭ شەرەپ ۋە ئىززەتتۇر.

ئىككىنچىسى: ئۇلارغا ئاللاھنىڭ رەھمىتى چۈشىدۇ. بۇ رەھمەت ئۇلارنىڭ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتىكى بارلىق ئىشلىرىنى ئۆز ئىچىگە ئالىدۇ، ئۇلارنى قىيىنچىلىقلاردىن قۇتۇلدۇرۇپ، جەننەت سائادىتىگە يەتكۈزىدۇ.

ئۈچىنچىسى: ئۇلار ھەقىقىي ھىدايەت تاپقۇچىلاردۇر. يەنى ئۇلار مۇسىبەت ۋاقتىدا توغرا مۇئامىلە قىلىش، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىش ۋە ئۇنىڭ ھۆكمىگە رازى بولۇش يولىدا مۇۋەپپەقىيەت قازانغان، شۇنداقلا دۇنيا ۋە ئاخىرەتنىڭ بەخت-سائادىتىگە ئېرىشتۈرىدىغان توغرا يولغا يېتەكلەنگەن كىشىلەردۇر.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار

• ئاللاھ تائالا سەۋر قىلغۇچى بەندىلىرىنى ئۆزى ماختايدۇ ۋە ئۇلارغا رەھمەت قىلىدۇ. بۇ شۇنى كۆرسىتىدۇكى، سەۋر قىلىش ئىنساننى ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا ئەڭ ئالىي مەرتىۋىگە كۆتۈرىدۇ.
• مۇسىبەت ۋە قىيىنچىلىق ۋاقتىدا سەۋر قىلىش ۋە ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىش مۇئمىننىڭ ھىدايەت تاپقانلىقىنىڭ ئالامىتىدۇر. ھەر بىر مۇسىبەت ئارقىسىدا ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مەدھىيىسى بار.
• بۇ ئايەت مۇئمىنلەرگە تەسەللى بېرىدۇ: بېشىڭلارغا كەلگەن ھەر قانداق قىيىنچىلىققا سەۋر قىلساڭلار، ئاللاھ سىلەرنى ماختايدۇ، رەھمەت قىلىدۇ ۋە توغرا يولدىن ئايرىلمايسىلەر. بۇ ئىسلام دىنىنىڭ ئىنسانغا بەرگەن ئەڭ چوڭ روھىي مەدەت ۋە ئۈمىدىدۇر.
• ئىسلام ۋە قۇرئان كەرىم ئىنساننى قىيىنچىلىق ۋاقتىدا ئۈمىدسىزلىككە چۆكمەستىن، بەلكى ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئىشىنىپ، سەۋر قىلىشقا چاقىرىدۇ. بۇ ئايەت شۇنىڭ ئېنىق دەلىلىدۇركى، ئاللاھ تائالا ئۆز بەندىلىرىنى ھەرگىز يالغۇز قويمايدۇ، بەلكى ئۇلارغا مەدھىيە، رەھمەت ۋە ھىدايەت ئاتا قىلىدۇ.