سوڕەتی به‌قهره — ئایه‌ت 157

معاني الكلمات:

• صَلَوَاتٌ: ستایش و ثنای خواسته‌ی په‌روه‌ردگار.
• رَحْمَةٌ: به‌زه‌یی و مه‌زه‌نده‌یی تایبه‌ت.
• الْمُهْتَدُونَ: ڕێنموویی‌کراوان به‌ره‌و ڕاستی و چاکه.

تفسیر:

ئه‌و که‌سانه‌ی که‌ خۆڕاگرن له‌ سه‌ر به‌ڵاکان و له‌ کاتی تووشبوون به‌ ناخۆشی و زه‌ره‌رده‌دا ده‌ڵێن: "ئێمه‌ به‌نده‌ی خواین و به‌ره‌و لای ئه‌و ده‌گه‌ڕێینه‌وه"، خوای گه‌وره‌ به‌ڵێنی چاکه‌ی پێداون. ئه‌وانه‌ ستایش و ثنای په‌روه‌ردگاریان له‌سه‌ره، له‌لایه‌ن خوای مه‌زن و گیانله‌به‌رانه‌وه‌، و به‌زه‌یی و ڕه‌حمه‌تێکی گه‌وره‌ش داده‌گرێته‌ سه‌ریان. ئه‌و به‌خته‌وه‌رانه‌ هه‌ر ئه‌وانه‌ن که‌ ڕێنموویی کراون به‌ره‌و ڕێگای ڕاست و ڕێگای سه‌ربه‌رزی و خۆشگوزهرانی هه‌ردوو جیهان.

ئای ئه‌ی ئیماندار! ئه‌م ئایه‌ته‌ مژده‌یه‌کی گه‌وره‌یه‌ بۆ هه‌موو ئه‌و که‌سانه‌ی که‌ له‌ کاتی به‌ڵاو ناخۆشیدا خۆڕاگرن و ڕه‌زامه‌ندی خوایان له‌سه‌ره. خوای مه‌زن ستایشیانه‌ ده‌کات له‌ به‌رامبه‌ر ئارامی و دڵداریه‌که‌یان، و ڕه‌حمه‌ت و به‌زه‌ییه‌که‌ی داده‌گرێته‌ سه‌ریان. ئه‌مه‌ش نیشانه‌ی ئه‌وه‌یه‌ که‌ خوا خۆشیان ده‌وێت و ڕێگای ڕاستی پێشانداوون. که‌واته‌ ئه‌ی موسڵمان، هه‌ر کاتێک تووشی ناخۆشی و به‌ڵایه‌ک بوویت، خۆڕاگر به‌ و بڵێ: "إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ"، چونکه‌ ئه‌م قسه‌یه‌ت ده‌بێته‌ هۆی ڕه‌زامه‌ندی خوا و به‌هه‌شتی به‌رین.