සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 157

වචනවල අර්ථ:

* صَلَوَاتٌ – ප්රශංසා, ගෞරවය, තානාපතිවරුන්ගේ ආශිර්වාද

* رَحْمَةٌ – දයාව, කරුණාව

* الْمُهْتَدُونَ – මග පෙන්වනු ලැබූවන්, යහමඟ ලැබූවන්

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම උත්තම ගුණාංගවලින් සැරසුණු (ඉවසිලිවන්තව “ඉන්නා ලිල්ලාහි ව ඉන්නා ඉලයිහි රාජිඌන්” යනුවෙන් පවසන) එම පුද්ගලයින්ට ඔවුන්ගේ පරමාධිපති වන අල්ලාහ්ගෙන් විශේෂ ගෞරවය හා ප්රශංසාව හිමිවේ. එනම්, අල්ලාහ් ඔවුන්ව උත්කෘෂ්ට ලෝකයේ දේවදූතයන් ඉදිරියේ ප්රශංසා කරයි. තවද, ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ මහත් දයාවද හිමිවේ. එම දයාව ඔවුන් වෙත පහළ වන අතර, එය ඔවුන්ගේ පාපවලට සමාව, දුක්ගැහැටවලින් මිදීම සහ පරලොව සාර්ථකත්වය ඇතුළත් වේ. තවද, එම පුද්ගලයින්ම සැබෑ මග පෙන්වීම ලැබූවන් වෙති. ඔවුන් විපත්තිවලදී නිවැරදි ප්රතිචාරය දැක්වීමට මෙන්ම මෙලොව සහ පරලොව සාර්ථකත්වයට මඟ පෙන්වනු ලැබූවන් වෙති. ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ තීන්දුවට යටත් වී ඔහුගේ ත්‍යාගය අපේක්ෂා කරන බැවින්, ඔවුන්ට කිසිදු බියක් හෝ ශෝකයක් නොමැත.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

* අල්ලාහ්ගේ ප්රශංසාව සහ දයාව ලැබීමට හේතුව වන්නේ විපත්තිවලදී ඉවසීම සහ අල්ලාහ්ගේ තීන්දුව පිළිගැනීමයි. මෙය ඕනෑම දුෂ්කරතාවයකදී මුස්ලිම්වරයාට ඇති ශ්‍රේෂ්ඨතම සැනසීමයි.

* විපත්තියකදී “ඉන්නා ලිල්ලාහි ව ඉන්නා ඉලයිහි රාජිඌන්” (අපි අල්ලාහ්ට අයත් වෙමු. තවද අපි ඔහු වෙතම ආපසු යන්නන් වෙමු) යැයි පැවසීමෙන් මුස්ලිම්වරයා අල්ලාහ් සමඟ ඇති සම්බන්ධය ශක්තිමත් කරන අතර, ඔහුගේ හදවතට සාමය හා තෘප්තිය ලැබේ.

* අල්ලාහ්ගේ ප්රශංසාව සහ දයාව ලැබීම මෙලොව සහ පරලොව යන දෙකෙහිම සාර්ථකත්වයට මඟ පෙන්වයි. එබැවින් දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දෙන විට අප බලාපොරොත්තු සුන් නොකළ යුතු අතර, අල්ලාහ්ගේ ත්‍යාගය අපේක්ෂා කළ යුතුය.

* මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ සැබෑ මග පෙන්වීම යනු අල්ලාහ්ගේ තීන්දුවලට යටත් වීම සහ ඔහුගේ නියෝගවලට අනුකූලව කටයුතු කිරීම බවයි. එවිට පමණක් අපට සැබෑ සාමය හා සතුට ලබා ගත හැකිය.