Surja El-Bekare — Ajet 192

Kuptimi i fjalëve:

• "Entehau" (انتَهَوْا): Largimi dhe ndërprerja nga veprimet e kundërta, pra nga mosbesimi (kufri) dhe lufta kundër besimtarëve.
• "Ghafur" (غَفُورٌ): Ai që fal shumë, që i mbulon mëkatet e robërve të Tij me falje të plotë.
• "Rahim" (رَّحِيمٌ): Ai që është shumë i mëshirshëm, që trajton robërit me butësi dhe nuk i ndëshkon me ngut.

Tefsiri i ajetit:

Kur ata që luftojnë kundër jush dhe ju pengojnë nga Xhamia e Shenjtë (Mesxhidi Haram) të ndalojnë nga mosbesimi dhe nga lufta kundër jush, atëherë edhe ju ndaluni nga lufta kundër tyre dhe mos i sulmoni. Nëse ata kthehen nga rruga e gabuar dhe pendohen, atëherë Allahu është Falës i madh për mëkatet që kanë bërë më parë dhe i Mëshirshëm ndaj tyre, duke mos i dënuar për atë që ka kaluar. Kjo tregon se dera e pendimit është e hapur dhe se Allahu i pranon ata që kthehen tek Ai, pavarësisht nga e kaluara e tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Islami është fe e mëshirës dhe e faljes; ai nuk mban mëri ndaj atyre që pendohen dhe kthehen në rrugën e drejtë.
2. Pendimi i sinqertë i fshin mëkatet e mëparshme, sado të mëdha qofshin ato.
3. Në marrëdhëniet ndërmjet njerëzve, kur pala tjetër ndalon nga armiqësia, duhet të ndalemi edhe ne dhe të mos vazhdojmë konfliktin.
4. Ky ajet na mëson se Allahu është i gatshëm t'i falë të gjithë ata që kërkojnë falje, gjë që i nxit njerëzit t'i kthehen Atij pa frikë nga e kaluara e tyre.
5. Mëshira e Allahut përfshin të gjithë robërit e Tij, madje edhe ata që kanë qenë armiq të fesë, sapo të pendohen dhe të ndryshojnë sjelljen e tyre.