Сураи Аль-Бакара Оят 260 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Иброҳим гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба ман бинамой, ки мурдагонро…

Аль-Бакара · 260/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ۝٢٦٠

🔤 Transliteration

Wa iz qaala Ibraaheemu Rabbi arinee kaifa tuhyil mawtaa qaala awa lam tu`min qaala balaa wa laakil liyatma`inna qalbee qaala fakhuz arab`atam minal tairi fasurhunna ilaika summaj `al a`alaa kulli jabalim minhunna juz`an sumaad `uhunna yaateenaka sa`yaa; wa`lam annal laaha `Azeezun Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Иброҳим гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба ман бинамой, ки мурдагонро чӣ гуна зинда месозӣ». Гуфт: «Оё ҳанӯз имон наёвардаӣ?» Гуфт; «Бале, валекин мехоҳам, ки дилам ором ёбад». Гуфт; «Чаҳор парранда бигиру гӯшти онҳоро ба ҳам биёмез ва ҳар ҷузъе аз онҳоро бар кӯҳе бинеҳ. Пас онҳоро фарёд кун. Шитобон назди ту меоянд ва бидон, ки Худо пирӯзманд ва ҳаким аст».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «صُرْهُنَّ»: онҳоро ба сӯи худ ҷамъ кун ва бикуш, сипас пора-пора кун.

— «جُزْءًا»: ҳиссае, қисме аз он паррандагони буридашуда.

— «سَعْيًا»: шитобон, бо суръат ҳаракаткунанда.

— «عَزِيزٌ»: ғолибе, ки ҳеҷ чиз бар Ӯ ғолиб намеояд ва аз ҳеҷ кор оҷиз нест.

— «حَكِيمٌ»: доно ва ҳикматнок дар гуфтор, кирдор, шариат ва тақдири Худ.

Тафсири оят:

Ва ёд кун, эй Паёмбар, он вақтро, ки Иброҳим (алайҳис-салом) аз Парвардигори худ хоҳиш кард: «Эй Парвардигоро! Ба ман нишон деҳ, ки мурдагонро чӣ гуна зинда мекунӣ?» Аллоҳ таоло ба ӯ гуфт: «Оё ба ин кор имон наовардаӣ?» Иброҳим гуфт: «Бале, имон овардаам, вале мехоҳам, ки дилам ором гирад ва яқинам афзун гардад». Пас Аллоҳ ба ӯ фармуд: «Чор парранда бигир ва онҳоро ба сӯи худ ҷамъ кун, сипас онҳоро бикуш ва пора-пора кун. Баъд аз ҳар порае бар ҳар кӯҳе ҷузъе бигузор. Он гоҳ онҳоро нидо кун, ки биёянд; онҳо шитобон ва зиндашуда ба сӯи ту меоянд». Иброҳим чунин кард ва ҳар пора ба ҷисми худ баргашт ва паррандагон бо суръат ба сӯи ӯ омаданд. Ва бидон, эй Иброҳим, ки Аллоҳ таоло ғолибу тавонманд аст ва ҳеҷ чиз аз қудрати Ӯ наметавонад бигурезад, ва Ӯ дар тамоми корҳояш доно ва ҳикматнок аст.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки имон дараҷаҳо дорад ва инсон метавонад бо хоҳиши некӯ барои афзун шудани яқин ва оромии дил аз Худо талаб кунад, ки ҳақиқатро бештар бибинад.

— Аллоҳ таоло бандагони худро дӯст медорад ва ба онҳо ҷавоб медиҳад, ҳатто вақте ки онҳо барои қавитар шудани имон дархост мекунанд.

— Қудрати Аллоҳ таоло бепоён аст; Ӯ метавонад мурдагонро зинда кунад, чунон ки паррандагони пора-порашударо зинда кард. Ин боиси умедворӣ ба рӯзи қиёмат ва ҳисоб аст.

— Дар ин ҳикоя сабру боварии Иброҳим (алайҳис-салом) ба Аллоҳ намунаи ибрат аст барои ҳамаи мӯъминон.

— Доноиву ҳикмати Аллоҳ дар ҳар амр зоҳир мешавад; Ӯ ҳама чизро бо ҳикмат ва маслиҳат идора мекунад.

— Ин оят дилҳоро ба сӯи имон ва яқин ҷалб мекунад ва мӯъминро водор месозад, ки ҳамеша ба Аллоҳ таваккал кунад ва аз Ӯ ёрӣ пурсад.

📜 Оят 258-262 — Сураи Аль-Бакара

258أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Он касеро, ки Худо ба ӯ подшоҳӣ арзонӣ карда буд, надидӣ, ки бо Иброҳим дар бораи Парвардигораш ҳуҷҷаторӣ мекард? Он гоҳ, ки Иброҳим гуфт: «Парвардигори ман зинда мекунад ва мемиронад». Ӯ гуфт: «Ман низ зинда мекукам ва мемиронам». Иброзҳим гуфт: «Худо хуршедро аз машриқ, бармеоварад, ту онро аз мағриб баровар». Он кофир ҳайрон шуд. Зеро Худо ситамкорокро ҳидоят намекунад!

259أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْيِي هَٰذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَانظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ ۖ وَانظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Ё монанди он кас, ки ба деҳе расид. Деҳе, ки сақфҳои биноҳояш фурӯ рехта буд. Гуфт: «Аз куҷо Худо ин мурдагонро зинда кунад?» Худо ӯро ба муддати сад сол миронд. Он гоҳ зиндааш кард. Ва гуфт: «Чӣ муддат дар ин ҷо будӣ?» Гуфт; «Як рӯз ё қисмате аз рӯз». Гуфт: «На, сад сол аст, ки дар ин ҷо будаӣ. Ба таъому обат бингар, ки тағйир накардааст ва ба харат бингар, мехоҳем туро барои мардумол ибрате гардонем, бингар, ки устухонҳоро чӣ гуна ба ҳам мепайвандем ва гӯшт бар он мепӯшонем». Чун қудрати Худо бар ӯ ошкор шуд, гуфт: «Медонам, ки Худо бар ҳар коре тавоност!

260وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

261مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Мисоли онҳо ки моли худро дар роҳи Худо харч мекунанд, мисоли донаест, ки ҳафт хӯша бароварад ва дар ҳар хӯшае сад дона бошад. Худо подоши ҳар киро, ки бихоҳад, чанд баробар мекунад. Худо кушоишдиҳанда ва доност!

262الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Музди касоне, ки молҳои худро дар роҳи Худо харҷ мекунанд ва пас аз харҷ миннате намениҳанд ва озоре намерасонанд, бо Парвардигорашон аст. На бимнок мешаванд ва на андӯҳгин.

← Оят 259 📖 Аль-Бакара Оят 261 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

260Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 260

Сураи Аль-Бакара Оят 260 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Иброҳим гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба ман бинамой, ки мурдагонро…

Сураи Оят 260/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 258–262. Ба Тоҷикӣ: Русский.