سوره بقره — آیه 260

معانی واژگان:

• «أَرِنِی»: به من نشان بده، به من بنما.
• «فَصُرْهُنَّ»: آنها را به سوی خود جذب کن و سپس قطعهقطعه کن.
• «سَعْیًا»: شتابان و سریع.

تفسیر آیه:

به خاطر بیاور زمانی را که ابراهیم (علیهالسلام) به درگاه پروردگارش عرضه داشت: «پروردگارا! به من نشان بده که چگونه مردگان را زنده میکنی.» خداوند در پاسخ فرمود: «آیا ایمان نیاوردهای؟» ابراهیم گفت: «چرا، ایمان آوردهام؛ اما میخواهم قلبم آرامش یابد و یقینم به مرحلهای بالاتر برسد.» خداوند به او فرمود: «پس چهار پرنده را بگیر و آنها را به سوی خود جذب کن و سپس ذبح کن و قطعهقطعه نما و اجزای آنها را در هم بیامیز و بر هر کوهی بخشی از آنها را قرار بده. آنگاه آنها را صدا بزن تا شتابان به سوی تو آیند.» ابراهیم چنین کرد و به فرمان خداوند، هر پرندهای زنده شد و اجزای پراکندهاش به هم پیوست و به سوی او شتافت. این صحنه، نشانهای روشن از قدرت بیپایان خداوند در آفرینش و رستاخیز بود. در پایان، خداوند به او فرمود: «بدان که خداوند عزیز و شکستناپذیر است و هیچ چیز او را ناتوان نمیسازد و در همه کارهایش حکیم است و هر کاری را با تدبیر و مصلحت انجام میدهد.»

فواید و پیامهای آیه:

1. ایمان واقعی، ایمانی است که همراه با آرامش و یقین قلبی باشد و انسان برای تقویت آن، همواره در جستجوی نشانههای بیشتر باشد؛ این نهتنها نشانه ضعف ایمان نیست، بلکه نشانه عمق و کمال آن است.
2. خداوند متعال، دوست دارد بندگانش با او گفتوگو کنند و خواستههای خود را حتی برای افزایش یقین، با او در میان بگذارند؛ این گفتوگوی صمیمانه، نشانه نزدیکی بنده به پروردگار است.
3. قدرت خداوند بر زندهکردن مردگان، حقیقتی است که با مشاهده و تجربه نیز قابل درک است و این آیه، دلیلی روشن بر امکان معاد و رستاخیز برای همگان است.
4. در مسیر ایمان، هیچگاه نباید از پرسش و طلب معرفت بیشتر هراس داشت؛ زیرا خداوند نهتنها از این پرسشها ناراحت نمیشود، بلکه با مهربانی پاسخ میدهد و راه را نشان میدهد.
5. این آیه به ما میآموزد که خداوند عزیز و حکیم است؛ عزیز است یعنی هیچ قدرتی در برابر او تاب مقاومت ندارد و حکیم است یعنی تمام کارهای او بر اساس حکمت و مصلحت است؛ پس در برابر او تسلیم باشیم و به تدبیر او اعتماد کنیم.