Surah Al-Baqarah — Aya 260

Ma’anonin Kalmomi:

• فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ: Ka tattara su zuwa gare ka, sa’an nan ka yanka su ka gutsuttsura su.
• ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا: Sa’an nan ka dora wani yanki daga cikin naman su a kan kowane dutse.
• سَعْيًا: Suna zuwa da sauri.

Tafsirin Ayar:

Ka tuna, ya Manzo, lokacin da Annabi Ibrahim ya ce: “Ya Ubangijina! Ka nuna mini yadda kake rayar da matattu.” Allah ya ce masa: “Ashe, ba ka yi imani ba?” Ibrahim ya ce: “Na yi imani, amma ina so in ga abin da na yi imani da shi da idona don zuciyata ta natsu da kwanciyar hankali.” Sai Allah ya umarce shi da ya kama tsuntsaye huɗu, ya tattara su, ya yanka su, ya gutsuttsura su, sa’an nan ya dora wani yanki daga cikin su a kan kowane dutse a kewayensa, sa’an nan ya kira su. Da ya kira su, sai Allah ya rayar da su, kowane yanki ya koma wurinsa, suka zo masa da sauri. A ƙarshen ayar, Allah ya gaya wa Ibrahim cewa: “Ka sani cewa Allah Mai iko ne, babu abin da ya gagara, kuma Mai hikima ne a cikin dukan abin da ya yi da umarninsa da halittarsa.”

Wannan lamari ya nuna cewa Annabi Ibrahim ya kasance mai cikakken imani, amma ya so ya ƙara wa zuciyarsa natsuwa ta hanyar gani da ido, domin imani ya tashi daga ilmin tabbaci zuwa ganin tabbaci. Allah ya karɓi buƙatarsa kuma ya nuna masa wannan al’ajabi mai girma domin ya tabbatar masa da ikon Allah na rayar da matattu.

Fa’idodin Darasi:

1. Imani ba ya hana neman ƙarin tabbaci da natsuwar zuciya ba, domin hakan yana ƙara wa mutum yakini da kwanciyar hankali.
2. Allah yana jin yabon bayinsa kuma yana karɓar addu’o’insu, musamman idan sun kasance da niyyar neman ilimi da tabbaci.
3. Ƙarfin Allah babu iyaka, kuma rayar da matattu abu ne mai sauƙi a gare shi, don haka ya kamata mu ƙara dogaro gare shi a cikin dukan al’amuranmu.
4. Neman ilimi da fahimtar addini abu ne da Allah yake so, kuma yana ɗaga darajar bawa a gare shi.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu yi tunani a kan halittar Allah da ikonsa, domin hakan yana ƙara mana imani da godiya.