Soera Al-Baqarah — Vers 262

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "Mannan" (مَنًّا): Het verwijten van een gunst aan degenen aan wie men iets heeft gegeven, door te zeggen: "Ik heb je geholpen" of "Ik heb je iets gegeven", op een manier die de ontvanger kwetst.
• "Adhan" (أَذًى): Het toebrengen van schade of pijn aan de ontvanger, hetzij door woorden of daden, zoals het kleineren of vernederen van de persoon.

Uitleg van de vers:

Deze nobele vers toont ons een prachtig beeld van oprechte liefdadigheid in de weg van Allah. Het gaat over degenen die hun rijkdommen besteden in de weg van Allah – of dit nu is voor jihad, het helpen van de armen, het ondersteunen van goede doelen, of andere vormen van goedheid – en vervolgens hun gave niet laten volgen door iets dat de beloning ervan zou kunnen verpesten. Zij verwijten de ontvangers niets, noch door woorden noch door daden, en zij kwetsen hen niet door trots of minachting te tonen.

Voor deze oprechte gelovigen is er een grote beloning bij hun Heer. Zij hoeven geen angst te hebben voor wat hen te wachten staat in het Hiernamaals, en zij zullen niet bedroefd zijn over wat zij in deze wereld hebben achtergelaten of gemist. Hun beloning is veiliggesteld bij Allah, en zij zullen in volmaakte vreugde en rust verkeren.

Een uitnodiging tot het goede:

Beste broeders en zusters, deze vers leert ons een belangrijke les over oprechtheid in het geven. Wanneer wij iets geven voor de zaak van Allah, moeten wij onze intentie zuiveren en onze gave niet laten volgen door trots of het kwetsen van anderen. Een gave die gepaard gaat met verwijten of kwetsende woorden verliest zijn waarde en kan zelfs onze beloning tenietdoen. Laten wij daarom streven naar oprechte liefdadigheid die alleen gericht is op het verkrijgen van het genoegen van Allah, zodat wij mogen behoren tot degenen die geen angst zullen kennen en niet bedroefd zullen zijn. Allah houdt van degenen die goed doen en beloont hen met het beste.