Сураи Аль-Бакара Оят 262 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Музди касоне, ки молҳои худро дар роҳи Худо харҷ мекунанд…

Аль-Бакара · 262/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝٢٦٢

🔤 Transliteration

Allazeena yunfiqoona amwaalahum fee sabeelillaahi summa laa yutbi`oona maaa anfaqoo mannanw wa laaa azal lahum ajruhum `inda Rabbihim; wa laa khawfun `alaihim wa laa hum yahzanoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Музди касоне, ки молҳои худро дар роҳи Худо харҷ мекунанд ва пас аз харҷ миннате намениҳанд ва озоре намерасонанд, бо Парвардигорашон аст. На бимнок мешаванд ва на андӯҳгин.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «يُنفِقُونَ»: сарф мекунанд, медиҳанд.

— «سَبِيلِ اللَّهِ»: роҳи Худо, яъне ҳар кори некӯ ва тоъате, ки ба Худо наздик мекунад, ба мисли ҷиҳод ва садақа.

— «مَنًّا»: миннат гузоштан, яъне ба касе, ки ба ӯ чизе дода шудааст, бо забон ё амал миннат кардан.

— «أَذًى»: озор додан, ранҷонидан бо сухан ё кирдор.

— «أَجْرُهُمْ»: подоши онҳо, савоби онҳо.

Тафсири оят:

Онҳое, ки молу дороии худро дар роҳи Худо, яъне барои ризои Ӯ ва дар корҳои некӯ сарф мекунанд, сипас баъд аз сарф кардан миннат намегузоранд ва касеро, ки ба ӯ чизе додаанд, бо сухан ё кирдор озор намедиҳанд, барои онҳо подоши бузург назди Парвардигорашон омода аст. Онҳо дар охират аз ҳеҷ чиз наметарсанд ва бар он чизе, ки дар дунё аз дасташон рафтааст, ғамгин намешаванд, зеро неъматҳои бузурги охират ин ғамҳоро фаромӯш мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар роҳи Худо бо ихлос садақа ва хайр кунем ва дар ин кор танҳо ризои Худоро ҷӯем.

— Нишон медиҳад, ки миннат гузоштан ва озор додан савоби садақаро нест мекунад, бинобар ин бояд бо ахлоқи некӯ ва дили пок хайр кунем.

— Ба мо тасаллӣ медиҳад, ки касе ки бо ихлос дар роҳи Худо сарф мекунад, подоши ӯ назди Парвардигор маҳфуз аст ва аз тарсу ғами охират дар амон хоҳад буд.

— Ин оят муҳаббати байни мусулмононро зиёд мекунад, зеро дастгирии ниёзмандон бе миннату озор боиси пайвандӣ ва раҳмат дар ҷомеа мегардад.

— Ҳавасмандии одамро ба хайру сахо зиёд мекунад ва дилро ба сӯи некиву бахшандагӣ мекашад, ки ин роҳи расидан ба хушнудии Худо ва саодати дуняву охират аст.

📜 Оят 260-264 — Сураи Аль-Бакара

260وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

Иброҳим гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба ман бинамой, ки мурдагонро чӣ гуна зинда месозӣ». Гуфт: «Оё ҳанӯз имон наёвардаӣ?» Гуфт; «Бале, валекин мехоҳам, ки дилам ором ёбад». Гуфт; «Чаҳор парранда бигиру гӯшти онҳоро ба ҳам биёмез ва ҳар ҷузъе аз онҳоро бар кӯҳе бинеҳ. Пас онҳоро фарёд кун. Шитобон назди ту меоянд ва бидон, ки Худо пирӯзманд ва ҳаким аст».

261مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Мисоли онҳо ки моли худро дар роҳи Худо харч мекунанд, мисоли донаест, ки ҳафт хӯша бароварад ва дар ҳар хӯшае сад дона бошад. Худо подоши ҳар киро, ки бихоҳад, чанд баробар мекунад. Худо кушоишдиҳанда ва доност!

262الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

263۞ قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى ۗ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ

Гуфтори некӯ ва бахшоиш беҳтар аз садақаест, ки озоре ба дунбол дошта бошад. Худо бениёз ва бурдбор аст!

264يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا ۖ لَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, моианди он кас, ки амволи худро аз рӯи риё ва худнамоӣ харҷ мекунад ва ба Худову рӯзи қиёмат имон надорад, садақаҳои хешро ба миннат ниҳодан ва озор расонидан ботил макунед. Масали ӯ мисли санги софест, ки бар рӯи он хок нишаста бошад. Ба ногоҳ бороне тунд фурӯ борад ва он сангро ҳамчунон киштнопазир боқӣ гузорад. Чунин касон аз он чӣ кардаанд, нафъе намебаранд, ки Худо кофиронро ҳидоят намекунад.

← Оят 261 📖 Аль-Бакара Оят 263 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

262Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 262

Сураи Аль-Бакара Оят 262 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Музди касоне, ки молҳои худро дар роҳи Худо харҷ мекунанд…

Сураи Оят 262/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 260–264. Ба Тоҷикӣ: Русский.