ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 262

የቃላት ማብራሪያ፦

• يُنفِقُونَ፦ ይለግሳሉ / ያወጣሉ።
• فِي سَبِيلِ اللَّهِ፦ በአላህ መንገድ (በጅሃድና በመልካም ሥራዎች ሁሉ)።
• مَنًّا፦ በሰጠው ስጦታ ላይ መተራመስ / ስለ ሰጠው ነገር ማንሳትና መናገር።
• أَذًى፦ ጉዳት / ማንኛውም በንግግር ወይም በተግባር የሚደርስ ስድብና ማበሳጨት።
• أَجْرُهُمْ፦ ምንዳቸው / ዋጋቸው።
• عِندَ رَبِّهِمْ፦ በጌታቸው ዘንድ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

እነዚህ ሰዎች ገንዘባቸውን በአላህ መንገድ የሚያወጡት ለአላህ ትዕዛዝ በመታዘዝና ውዴታውን ለማግኘት ነው። በጅሃድም ሆነ በሌሎች የበጎ ሥራዎች ሁሉ ሀብታቸውን ይለግሳሉ። ከዚያም ከለገሱ በኋላ በሰጡት ስጦታ ላይ አይተራመሱም፤ ለተሰጠው ሰውም "እኔ እንዲህ አደረግሁልህ" በማለት አይናገሩም። በንግግርም ሆነ በተግባር ልቡን የሚያበሳጭ ማንኛውንም ጉዳት አያስከትሉም። እንዲህ ያደረጉ ሰዎች ምንዳቸው በጌታቸው ዘንድ የተጠበቀ ነው፤ እርሱም ከሁሉ የተሻለውን ዋጋ ይሰጣቸዋል። በመጪው የመጨረሻ ዓለም ጉዳይም ምንም ፍርሃት የለባቸውም፤ በዚህች ዓለም ባለፈባቸው ነገሮችም አይዘኙም። ምክንያቱም የሚጠብቃቸው ሽልማት በጣም ታላቅ ስለሆነ ነው።

ይህ አንቀጽ ለሁሉም ሙስሊም ታላቅ ትምህርትን ይዟል፦ ለሌሎች መርዳትና መልገስ በራሱ በጎ ተግባር ነው፤ ነገር ግን ይህ በጎነት የሚጠብቀው ሰው ልቡን ንጹህ ካደረገና ከመተራመስና ከማበሳጨት ከራቀ ነው። ስለዚህ ስንለግስ የምንለግሰው ለአላህ ፊት ብቻ ይሁን፤ ልባችንንም ከትዕቢትና ከመናገር እናጥር። አላህ የሚሰጠው ምንዳ ሰው ሁሉ ሊያስበውና ሊፈልገው የሚገባ ታላቅ ሀብት ነው። እንዲህ ያደረግን እንደሆነ በዚህችም ዓለም በመጨረሻይቱም ዓለም ልባችን በእርጋታና በደስታ ይሞላል።