Surja El-Bekare — Ajet 271

Kuptimet e fjalëve:

• تُبْدُوا: t’i bëni të ditura, t’i shfaqni haptazi.
• الصَّدَقَاتِ: lëmoshën dhe dhënien vullnetare në rrugë të Allahut.
• فَنِعِمَّا هِيَ: sa e mirë është ajo (vepra).
• تُخْفُوهَا: t’i fshihni ato.
• وَتُؤْتُوهَا: t’ua jepni ato.
• يُكَفِّرُ: i fal dhe i mbulon (mëkatet).
• خَبِيرٌ: i Dijshëm për çdo gjë, që i di të fshehtat dhe të dukshmet.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na mëson se dhënia e lëmoshës haptazi është vepër e mirë dhe e lavdërueshme, sepse nxit të tjerët për të bërë mirë dhe e bën të njohur këtë virtyt. Megjithatë, kur besimtari e fsheh lëmoshën dhe ia jep atë drejtpërdrejt nevojtarëve pa e bërë të ditur askush, kjo është edhe më e mirë dhe më e dobishme për të, sepse është më larg nga syfaki (shtirja për t’u parë) dhe më afër sinqeritetit të plotë ndaj Allahut. Në këtë mënyrë, Allahu ia fal besimtarit një pjesë të mëkateve të tij të vogla, duke e pastruar atë nga gabimet. Në fund, Allahu na bën të ditur se Ai është i Dijshëm për të gjitha veprat tona, qofshin ato të fshehta apo të dukshme, dhe nuk i shpëton asgjë nga dija e Tij, dhe do ta shpërblejë secilin sipas veprës së tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitet sinqeriteti në vepra, sepse fshehja e lëmoshës është shenjë e pastërtisë së qëllimit dhe e dashurisë për Allahun, jo për lavdërimin e njerëzve.
2. Mësojmë se Islami i kushton rëndësi ruajtjes së dinjitetit të të varfërit, duke mos e ekspozuar atë para syve të njerëzve kur merr ndihmë.
3. Ajeti na jep shpresë dhe na inkurajon që të japim lëmoshë, sepse ajo është shkak për faljen e mëkateve dhe pastrimin e shpirtit.
4. Na kujton se Allahu i di të gjitha veprat tona, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm që çdo vepër e jonë të jetë e pastër dhe e sinqertë, sepse shpërblimi është tek Ai, i Cili nuk humb asnjë punë të mirë.