Аль-Бакара сүрәсе — Аять 274

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُنفِقُونَ – мал бирәләр, сарыф итәләр.
• سِرًّا – яшерен рәвештә, кеше күрмичә.
• عَلَانِيَةً – ачыктан-ачык, кеше күзенә күренеп.
• أَجْرُهُمْ – аларның әҗерләре, саваплары.
• لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ – аларга курку юк (киләчәктән).
• وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ – алар кайгы да күрмәсләр (үткәннәргә).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә бәндәләренең малларын Аның ризалыгы өчен төнлә дә, көндез дә, яшерен дә, ачыктан-ачык та бирүче мөэминнәрне мактый. Алар моны кеше күрсәтү өчен түгел, ә ихлас күңелдән, Аллаһының рәхмәтенә ирешү өчен эшлиләр. Аларның бу изге гамәлләре өчен Раббылары хозурында тулы әҗер-саваплары әзерләнгән. Аларга киләчәктә, ахирәттә, бернинди курку да юк – чөнки алар дөньяда Аллаһы ризалыгы өчен эш иттеләр. Үткән дөньяви нәрсәләргә дә алар кайгырмыйлар, чөнки алар иң югары дәрәҗәгә – Аллаһының мәхәббәтенә һәм әҗеренә ирештеләр. Бу хәл – Аллаһының аларга булган юмарт бүләге һәм рәхмәте.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Ислам динендә мал бирү – ихтыяри һәм ихлас эш, ул кешене Аллаһыга якынайта, фәкыйрьләрнең ихтыяҗын каный һәм байларның малын пакьли.
2. Яхшылыкны яшерен дә, ачык та эшләргә мөмкин, ләкин иң мөһиме – ихласлык һәм Аллаһы ризалыгын күздә тоту.
3. Мал бирүче мөэминнәргә Аллаһы ике зур юаныч бирә: ахирәттә куркусызлык һәм дөньядагы югалтуларга кайгырмау – бу аларның иманнарының ныклыгын күрсәтә.
4. Бу аять мөселманнарны ярдәмчел һәм мәрхәмәтле булырга өнди, җәмгыятьтә үзара ярдәмләшү һәм бердәмлекне ныгыта.