Сураи Аль-Бакара Оят 30 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Ман дар замин халифае…

Аль-Бакара · 30/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝٣٠

🔤 Transliteration

Wa iz qaala rabbuka lil malaaa`ikati innee jaa`ilun fil ardi khaleefatan qaalooo ataj`alu feehaa mai yufsidu feehaa wa yasfikud dimaaa`a wa nahnu nusabbihu bihamdika wa nuqaddisu laka qaala inneee a`lamu maa laa ta`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чун Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Ман дар замин халифае меофаринам», гуфтанд: «Оё касеро меофарини, ки дар он ҷо фасод кунад ва хунҳо бирезад ва ҳол он ки мо ба ситоиши Ту тасбеҳ мегӯем ва Туро ба поки иқрор мекунем?». Гуфт: «Ман он донам, ки шумо намедонед».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

خَلِيفَةً (халифа): ҷонишин, касе ки ба ҷои дигарӣ меояд ва вазифаеро иҷро мекунад.
نُسَبِّحُ (нусаббиҳ): тасбеҳ мегӯем, яъне Аллоҳро аз ҳар айбу нуқсон пок медорем.
نُقَدِّسُ (нуқаддис): покӣ ва бузургӣ мебахшем, тақдис мекунем.
يَسْفِكُ (ясфик): мерезад, фурӯ мерезад.

Тафсири оят:

Ва ёд кун, эй Паёмбар, вақте ки Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Ман дар замин ҷонишине қарор медиҳам». Фариштагон барои фаҳмидани ҳикмати ин кор пурсиданд: «Оё дар он ҷо касеро мегузорӣ, ки дар замин фасод мекунад ва хунҳоро беҳақ мерезад, дар ҳоле ки мо Туро бо ситоиш тасбеҳ мегӯем ва пок медорем ва ҳамеша ба итоати Ту ҳастем?» Аллоҳ дар ҷавоб гуфт: «Ман чизеро медонам, ки шумо намедонед».

Дар ин оят Аллоҳ таъоло хабар медиҳад, ки Ӯ ба фариштагон иттилоъ дод, ки дар замин одамро ҷонишин мегардонад, то наслҳо пайи ҳам омада, заминро бо итоати Аллоҳ обод кунанд. Фариштагон аз рӯи хоҳиши фаҳмидани ҳикмат, на аз рӯи эътироз, пурсиданд, ки чаро махлуқе офарида мешавад, ки фасод ва хунрезӣ мекунад, дар сурате ки худи онҳо ҳамеша ба тасбеҳу тақдиси Аллоҳ машғуланд ва аз ибодат фориғ намешаванд. Аллоҳ ба онҳо ҷавоб дод, ки дар офаридани ин инсон ҳикматҳои бузург ва мақсадҳои олӣ вуҷуд дорад, ки фариштагон онро намедонанд. Ин ҷавоб нишон медиҳад, ки дониши Аллоҳ аз дониши махлуқот болотар аст ва ҳар коре, ки Ӯ мекунад, аз рӯи ҳикмати комил аст.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон дар замин ҷонишини Аллоҳ аст ва бояд ин масъулиятро бо адлу инсоф иҷро кунад.
Аллоҳ ҳама чизро медонад, ҳатто он чи ба мо пӯшида аст; пас бояд ба ҳикмати Ӯ бовар дошта бошем.
Фариштагон намунаи итоат ва ибодатанд; мо низ бояд дар тоъати Аллоҳ кӯшиш кунем.
Пурсиш барои фаҳмидани ҳақиқат ҷоиз аст, агар аз рӯи ихлос бошад.
Дар офариниши инсон ҳикматҳои бузург вуҷуд дорад, ки бояд шукргузор бошем ва худро барои ободии замин бо некӣ сафарбар кунем.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша ба Аллоҳ таваккал кунем ва ба дониши Ӯ бовар дошта бошем, зеро Ӯ ҳаким ва доност.

📜 Оят 28-32 — Сураи Аль-Бакара

28كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

Чӣ гуна Худоро инкор мекунед, дар ҳоле ки мурда будед ва ӯ шуморо зинда сохт, боз мемиронад ва зинда мекунад ва он гоҳ ба назди Ӯ бозмегардед.

29هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ ۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

Ӯст, ки ҳамаи чизҳоеро, ки дар рӯи замин аст, бароятон биёфарид, он гоҳ ба осмон пардохт ва ҳар ҳафт осмонро барафрошт ва Ӯ аз ҳар чизе огоҳ аст!

30وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

31وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَٰؤُلَاءِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

Ва ноҳоро ба тамомӣ ба Одам биёмухт. Сипас онҳоро ба фариштагон арза кард. Ва гуфт: «Агар рост мегӯед, Маро ба номҳои инҳо хабар диҳед».

32قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

Гуфтанд: «Муназзаҳӣ (покӣ) Ту. Моро ҷуз он чӣ Худ ба мо омӯхтаӣ, донише нест. Тӯӣ донои ҳаким!»

← Оят 29 📖 Аль-Бакара Оят 31 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

30Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 30

Сураи Аль-Бакара Оят 30 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Ман дар замин халифае…

Сураи Оят 30/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 28–32. Ба Тоҷикӣ: Русский.