Sura Al-Hadżdż — Werset 11

Znaczenie słów:

• عَلَى حَرْفٍ – dosłownie: „na krawędzi"; oznacza niestałość, chwiejność, brak ugruntowania w wierze, podobnie jak ktoś stojący na skraju przepaści.
• اطْمَأَنَّ – uspokoił się, zadowolił, trwał w tym.
• فِتْنَةٌ – tutaj: próba, doświadczenie, nieszczęście, trudność.
• انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ – dosłownie: „przewrócił się na twarz"; oznacza odstąpienie od wiary, powrót do niewiary.
• الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ – oczywista, jasna strata.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Wśród ludzi są tacy, którzy oddają cześć Allahowi w sposób niestały i chwiejny, bez głębokiego przekonania i ugruntowania w sercu. Ich wiara przypomina stanie na skraju góry lub krawędzi muru – nie mają solidnej podstawy. Gdy spotyka ich dobro – zdrowie, bogactwo, pomyślność – trwają w swojej religii, czując się pewnie i zadowoleni. Lecz gdy dotknie ich próba – choroba, bieda, niepowodzenie – natychmiast odwracają się od wiary, przypisując swojemu nieszczęściu religię, i wracają do niewiary, jak ten, kto przewraca się na twarz po tym, jak stał prosto.

Taki człowiek ponosi podwójną stratę. Traci życie doczesne, ponieważ jego odstępstwo od wiary nie zmienia tego, co zostało mu przeznaczone – nie zyska więcej dóbr tego świata przez swoją niewiarę, ani nie uniknie tego, co mu pisane. A traci życie ostateczne, skazując się na ogień piekielny. To właśnie jest strata jasna i oczywista – nie ma w niej żadnej niejasności ani wątpliwości.

Korzyści i wnioski płynące z tej wersetu:

1. Wiara muzułmanina powinna być oparta na pewności i przekonaniu, a nie na interesowności czy chwilowych korzyściach. Prawdziwy wierzący nie porzuca swojej religii, gdy spotyka go trudność, lecz cierpliwie znosi próby, wiedząc, że to one oczyszczają jego duszę i podnoszą jego stopnie.
2. Ten, kto traktuje religię jako środek do osiągnięcia doczesnych korzyści, jest jak kupiec, który handluje swoją wiarą – a to najgorszy interes, bo traci zarówno to, co doczesne, jak i to, co wieczne.
3. Trudności i próby są częścią życia każdego człowieka – zarówno wierzącego, jak i niewierzącego. Różnica polega na tym, jak na nie reagujemy: wierzący widzi w nich mądrość Boga i okazję do wzrostu duchowego, natomiast słaby duchem widzi w nich powód do odwrócenia się od Boga.
4. Allah ostrzega nas przed postawą obłudy i niestałości, abyśmy mogli zbadać własne serca i wzmocnić naszą wiarę, zanim nadejdzie dzień, w którym żadne żale nie będą pomocne.
5. Ten werset uczy nas, że prawdziwa wiara to nie tylko radość w czasach pomyślności, ale przede wszystkim wytrwałość i ufność Bogu w chwilach trudności. To właśnie wtedy objawia się szczerość naszego oddania Allahowi.