සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 11

වචන අර්ථ:

• عَلَىٰ حَرْفٍ: අදහස් කරන්නේ සැකයෙන් හා අස්ථාවරත්වයෙන් යුතුව, යම් දෙයක අද්දර සිටින්නාක් මෙන්. එනම් තම ඇදහිල්ල තුළ ස්ථිරව නොසිට, දෙදරා යන තත්ත්වයෙන්.
• اطْمَأَنَّ: සන්සුන් වීම, තෘප්තියට පත්වීම.
• فِتْنَةٌ: පීඩාව, අගහිඟකම, රෝගාබාධ වැනි දුෂ්කරතාවලින් පරීක්ෂාවට ලක්වීම.
• انقَلَبَ: ආපසු හැරී යාම, පෙරළී යාම.
• الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ: පැහැදිලි හා මහත් අලාභය.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පැහැදිලි කරන්නේ ඇතැම් මිනිසුන් තම ජීවිතයේ යහපැවැත්ම හා දුෂ්කරතා මත පදනම්ව තම ඇදහිල්ල වෙනස් කරන ආකාරයයි. ඔවුන් අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්නේ ස්ථිර ඇදහිල්ලකින් නොව, සැකයෙන් හා අස්ථාවර ලෙසය. ඔවුන්ගේ තත්ත්වය කන්දක මුදුනේ හෝ බිත්තියක අද්දර සිටින කෙනෙකුට සමානය - ඔවුන්ට ස්ථාවරව සිටිය නොහැක.

ඔවුන්ට ධනය, සෞඛ්යය හා සාර්ථකත්වය වැනි යහපත් දේවල් ලැබෙන විට, ඔවුන් තම ඇදහිල්ල තුළ සන්සුන් වී එය දිගටම පවත්වාගෙන යයි. නමුත් රෝගාබාධ, දරිද්රතාවය හෝ යම් අගහිඟකමක් වැනි දුෂ්කරතාවයකට මුහුණ දෙන විට, ඔවුන් තම ඇදහිල්ලට දොස් පවරා එයින් ඉවත් වී අවිශ්වාසයට පෙරළී යයි. එනම් කෙළින් සිටි තැනැත්තෙකු මුහුණෙන් පෙරළී වැටෙන්නාක් මෙනි.

එවැනි අය දෙලොවම අහිමි කරගනිති. ලෝකයේදී, ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය නිසා ඔවුන්ට ලැබිය යුතු දේ අහිමි නොවේ - අල්ලාහ් ඔවුන්ට ලියා තැබූ දේ ඔවුන්ට ලැබෙනු ඇත. නමුත් ඔවුන් සැකයෙන් හා අස්ථාවරත්වයෙන් ජීවත් වීම නිසා ජීවිතයේ සාමය හා සතුට අහිමි වේ. පරලොවදී, ඔවුන් අවිශ්වාසය නිසා නිරයේ දඬුවමට ලක්වේ. මෙය පැහැදිලි හා මහත් අලාභයකි.

පාඩම්:

1. ඇදහිල්ල යනු ස්ථිර හා ස්ථාවර විය යුතු දෙයක් මිස, ජීවිතයේ උච්චාවචනයන්ට අනුව වෙනස් වන තාවකාලික දෙයක් නොවේ. සැබෑ මුස්ලිම්වරයෙකු තම ඇදහිල්ල තුළ ස්ථිරව සිටිය යුතුය.
2. ජීවිතයේ දුෂ්කරතා සහ පීඩාවන් යනු අල්ලාහ්ගෙන් එන පරීක්ෂණයන්ය. ඒවා ඇදහිල්ලෙන් ඉවත් වීමට හේතු නොවිය යුතුය. ඊට පටහැනිව, ඒවා ඉවසීමෙන් හා ඇදහිල්ලෙන් මුහුණ දිය යුතුය.
3. යහපත් කාලයේදී පමණක් නොව, දුෂ්කර කාලයේදීද අල්ලාහ්ට කෘතඥ වීම හා ඉවසීම පෙන්වීම සැබෑ ඇදහිල්ලේ ලක්ෂණයකි.
4. අල්ලාහ් මෙම ආයාතයෙන් අපට උගන්වන්නේ, ඇදහිල්ලේ ස්ථාවරත්වය ජීවිතයේ සාර්ථකත්වයට හා සාමයට මූලික හේතුවක් බවයි. එය දෙලොවම ජයග්රහණය කිරීමට මාර්ගයයි.