ซูเราะฮฺ อัน-นูร — อายะฮฺ 2

คำอธิบายคำศัพท์ในโองการ

• الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي หมายถึง หญิงและชายที่กระทำการผิดประเวณี โดยเฉพาะผู้ที่ยังไม่ได้แต่งงาน (ไม่ใช่นายหญิงหรือนายชายที่มีคู่ครองแล้ว)
• فَاجْلِدُوا หมายถึง จงเฆี่ยนหรือโบย
• جَلْدَةٍ หมายถึง ครั้งหนึ่งของการเฆี่ยนด้วยแส้
• رَأْفَةٌ หมายถึง ความสงสารและความเมตตาอย่างยิ่ง
• فِي دِينِ اللَّهِ หมายถึง ในการปฏิบัติตามบทบัญญัติและคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์
• طَائِفَةٌ หมายถึง กลุ่มคนจำนวนหนึ่ง

การตีความโองการ

อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งได้ทรงกำหนดบทลงโทษสำหรับหญิงและชายที่กระทำการผิดประเวณี โดยที่ทั้งสองยังไม่ได้แต่งงานมาก่อน (เป็นโสด) ไว้ว่า ให้เฆี่ยนแต่ละคนด้วยแส้จำนวนหนึ่งร้อยครั้ง และในซุนนะฮ์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ระบุเพิ่มเติมว่า ให้เนรเทศพวกเขาออกจากบ้านเกิดเป็นเวลาหนึ่งปีด้วย

อัลลอฮ์ทรงห้ามมิให้ผู้ปกครองหรือผู้พิพากษามีความสงสารหรือความเมตตาต่อผู้กระทำผิด จนทำให้ละเลยการลงโทษหรือลดหย่อนผ่อนโทษลง เพราะการลงโทษนี้คือบทบัญญัติของอัลลอฮ์ที่ต้องปฏิบัติตาม หากพวกเขามีศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลกอย่างแท้จริง พวกเขาจะต้องยอมรับและปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์อย่างเคร่งครัด

และให้มีกลุ่มชนผู้ศรัทธาจำนวนหนึ่งเข้าร่วมเป็นสักขีพยานในการลงโทษครั้งนี้ เพื่อเป็นการประจานและทำให้เกิดความหลาบจำแก่ผู้กระทำผิด และเป็นบทเรียนแก่ผู้อื่นไม่ให้กระทำความผิดเช่นเดียวกัน

บทเรียนและคุณประโยชน์จากโองการ

1. ความยุติธรรมและความเท่าเทียมในบทลงโทษ – อัลลอฮ์ทรงกำหนดบทลงโทษเดียวกันสำหรับหญิงและชายที่กระทำผิดประเวณี โดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ แสดงถึงความยุติธรรมอย่างสมบูรณ์ของอิสลาม
2. การปกป้องสังคมจากความเสื่อมทราม – การลงโทษนี้มิใช่การแก้แค้น แต่เป็นการปกป้องสังคมจากโรคระบาดทางศีลธรรมที่ทำลายครอบครัวและสายสัมพันธ์ทางสังคม การรักษาความบริสุทธิ์ของสังคมคือเป้าหมายสูงสุด
3. ศรัทธาคือพลังในการปฏิบัติตามบทบัญญัติ – โองการนี้เชื่อมโยงการปฏิบัติตามบทลงโทษเข้ากับศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก แสดงให้เห็นว่าผู้ที่มีศรัทธาอย่างแท้จริงจะไม่ลังเลในการปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ แม้จะดูเหมือนโหดร้าย แต่แท้จริงแล้วคือความเมตตาที่ซ่อนอยู่
4. การลงโทษที่เปิดเผยเป็นการป้องกัน – การให้มีพยานเข้าร่วมในการลงโทษ เป็นการสร้างความเกรงกลัวและยับยั้งผู้ที่คิดจะกระทำผิด และเป็นการประกาศให้สังคมรู้ว่าการกระทำเช่นนี้เป็นสิ่งต้องห้ามและมีผลร้ายแรง
5. ความเมตตาที่ถูกต้องตามหลักการ – อิสลามไม่ได้สอนให้ไร้ความเมตตา แต่สอนให้รู้จักวางความเมตตาให้ถูกที่ การมีความเมตตาต่อผู้กระทำผิดโดยการไม่ลงโทษ แท้จริงแล้วคือความโหดร้ายต่อสังคมโดยรวม เพราะเป็นการเปิดทางให้ความชั่วแพร่กระจาย
6. การกลับตัวสู่ความดีเป็นไปได้เสมอ – แม้โองการนี้จะเข้มงวด แต่ก็เปิดประตูแห่งการกลับตัว (เตาบะฮ์) ไว้เสมอ ผู้ที่ถูกลงโทษและกลับเนื้อกลับตัว จะได้รับการอภัยจากอัลลอฮ์ และสามารถกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่ดีได้อีกครั้ง