سورت شعراء — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• آيَةً: دلته معجزه یا نښه ده چې دوی يې پر ایمان راوستو مجبوره کړي.
• فَظَلَّتْ: نو به پاتې شي / شي.
• أَعْنَاقُهُمْ: د دوی غاړې / څټونه.
• خَاضِعِينَ: ذليله، منکې شوي او اطاعت کونکي.

تفسیر:

که موږ وغواړو، نو پر دغو دروغجنو کافرانو به له اسمانه داسې معجزه یا نښه نازله کړو چې دوی به ترې ووېرېږي او مجبور به شي چې ایمان راوړي، تر داسې حده چې د دوی غاړې به د هغې په وړاندې په ذلت او عاجزۍ سره ټیټې شي او هېڅوک به د سر اړولو جرئت ونه لري. خو موږ دا کار نه کوو، ځکه چې ایمان چې په زور او جبر سره راشي هېڅ ارزښت نه لري. الله تعالی غواړي چې خلک په خپله خوښه او په غیب باندې ایمان راوړي، نه د معجزې په لیدو سره په زور. نو الله تعالی دوی ته مهلت ورکوي او آزمويي یې چې ایا به په غیب ایمان راوړي که نه.

فايدې:

1. دا چې الله تعالی پر هر څه قادر دی او که وغواړي، کولای شي ټول خلک په یوه لحظه کې پر ایمان راوستو مجبور کړي، خو د هغه حکمت دا نه غواړي.
2. ایمان چې په زور راوړل شي هېڅ ارزښت نه لري؛ الله تعالی هغه ایمان خوښوي چې په خپله خوښه، له عقل او زړه څخه راوځي.
3. دا چې الله تعالی د انسانانو پر حالاتو بشپړ خبر دی او د هر چا ازموینه د هغه د حالت سره سم کوي.
4. د الله تعالی رحمت او مهرباني ښکاره کوي چې پر بندګانو يې سمدستي عذاب نه نازلوي، بلکې د توبې او ایمان راوستو فرصت ورکوي.
5. دا چې د الله تعالی په حکمت او تدبیر باور ولرو، ځکه هغه هر څه په خپل وخت او په خپل ډول کوي، که څه هم موږ يې حکمت نه پوهېږو.