Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 4

Macnaha Erayada:

• Aayad: Muujin ama calaamo.
• Awnaqood (أعناقهم): Qoorta ama luqunta.
• Khaadiciin (خاضعين): Is-hoosaysiin, khushuuc iyo dulli.

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe wuxuu ku leeyahay Nabiga scw: Haddaan doono inaan ku soo dejiyo kuwa beeniyay xaqa dadkaaga Qureysh ah muujin ama calaamo ka timaadda samada oo cabsi galisa, waxaan u soo dejin lahaa, markaas ay qoortoodu u khushuucdo oo ay is-hoosaysiiyaan iyagoo dullaysan, mana awoodi karaan inay diidaan ama weecdaan. Laakiin annagu ma aanan doonin inaan saas yeello, sababtoo ah waxaan rabnaa inay iimaanka galaan ikhtiyaar iyo doonnis, ee ma aha inay qasab ku yimaadaan. Iimaanka qasabka ah waxba kama tarto, waxaana waxtar leh oo keliya iimaanka qarsoodiga ah (gaalibka) ee uu qofku doorto isagoo garasho iyo caqli ku shaqeeya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Eebbe waa awood badane, wuxuu doono wax walba wuu karaa, laakiin wuxuu u adeegsadaa awooddiisa si waafaqsan xikmadiisa.
2. Iimaanka qasabka ah ma aha mid waxtar leh; Eebbe wuxuu jecel yahay in addoonkiisu uu u yimaaddo iimaan ikhtiyaar ah, isagoo jecel Eebbe oo ka cabsan.
3. Naxariista Eebbe ayaa weyn, ma uu ku soo dagin dadka ciqaab ama qasab, ee wuxuu u furaa fursad ay ku tijaabiyaan ikhtiyaarkooda.
4. Aayadani waxay ku dhiirigelisaa dadka inay ka fikiraan calaamooyinka Eebbe ee ku yaalla samada iyo dhulka, oo ay ku gaadhaan iimaan xooggan oo ka yimaadda qalbiga.