سورت نمل — آیت 11

د معنا کلمې:

• ظَلَمَ: ظلم کول، ځان ته د ګناه په کولو سره زیان رسول.
• بَدَّلَ: بدلول، تبدیلول.
• حُسْنًا: ښه والی، توبه او نیک عمل.
• سُوءٍ: بدي، ګناه.

تفسیر:

د دې آیت مبارک مفهوم دا دی چې که څه هم زما په حضور کې د رسولانو لپاره وېره نه وي، خو یو استثنا ده: هغه څوک چې ظلم وکړي — یعنې له خپلې کچې او مقام څخه تېر شي او ګناه وکړي — بیا که له دې بدۍ وروسته توبه وباسي او ښه والی ته راشي، ګناه پرېږدي او نیک عمل وکړي، نو زه چې الله یم، د ده لپاره ډېر بخښونکی او مهربان یم. یعنې زه به یې ګناه وبخښم او وېره به یې لرې کړم.

دا آیت د رحمت او امید یوه لویه زېری ده. الله تعالی خپلو بندګانو ته اعلان کوي چې د هغه رحمت له هر ګناه څخه لوی دی. که څوک څومره هم ګناهګار وي، کله چې توبه وباسي او خپل حالت بدل کړي، الله تعالی یې بخښنه کوي. دا د مسلمان لپاره تر ټولو لوی تسلی ده چې د ناامیدۍ په تیاره کې د رحمت رڼا ویني. نو اې بندګو! د الله له رحمت نه مه ناامیده کیږئ، ځکه چې هغه بخښونکی او مهربان دی، او توبه تل دروازه پرانیستې ده.