Ан-Намль сүрәсе — Аять 11

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ظَلَمَ — үз-үзенә золым итте, ягъни гөнаһ кылды.
• بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ — яманлыктан соң яхшылыкка алыштырды, ягъни тәүбә итеп, гөнаһтан соң изге гамәлләргә кайтты.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үз рәсүлләренә — аеруча Муса галәйһиссәламгә — куркуны бетерү өчен шәфкатьле сүзләрен дәвам итә. Әмма монда бер шарт куела: әгәр рәсүлләрдән берәрсе хата яки гөнаһ кылса, соңыннан тәүбә итеп, яман эшен яхшы эшкә алыштырса, ягъни гөнаһтан соң изге гамәлләргә кайтып, чын йөрәктән тәүбә кылса, Аллаһы Тәгалә аны гафу итәчәк. Бу — рәсүлләргә генә түгел, ә бөтен мөэминнәргә карата да шәфкать чарасы. Аллаһы Тәгалә «Гафур» (киң гафу итүче) һәм «Рахим» (рәхимле) исемнәре белән үзенең тәүбә итүче бәндәләренә карата мәрхәмәтен белдерә. Бу очракта «золым» дип аталган гөнаһ — рәсүлләрнең кече хаталарына ишарә, ә гомуми мәгънәдә һәркемгә кагыла: кем генә гөнаһ кылса да, тәүбә итеп, эшен төзәтсә, Аллаһының гафуына ирешә ала.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте бик киң — Ул тәүбә итүче бәндәләрнең гөнаһларын гафу итәргә әзер.
• Тәүбә капкасы һәркемгә ачык — кеше нинди генә гөнаһ кылса да, өмет өзмәскә тиеш.
• Тәүбәнең дөреслеге өчен гамәлләрне үзгәртү кирәк: яманлыктан соң яхшылыкка алышыну — чын тәүбәнең билгесе.
• Бу аять мөэминнәргә өмет бирә һәм аларны Аллаһының мәрхәмәтенә ышанырга өнди, шулай ук гөнаһлардан читләшеп, изге гамәлләргә ашыгырга дәртләндерә.