සූරා අන්-නම්ල් — ආයාත් 11

වචන අර්ථ:

• إِلَّا مَن ظَلَمَ – යමෙකු අපරාධ කළේ නම් (එනම්, දෝෂයක් හෝ පාපයක් කළේ නම්)
• بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ – පාපයෙන් පසු යහපත් දෙයකින් එය ප්රතිස්ථාපනය කළේ නම් (එනම්, තව්බා කර නිවැරදි වූයේ නම්)
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ – අතිශයින් සමාව දෙන්නා සහ අතිශයින් කරුණාවන්තයා

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළ අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන්ට සහ ධර්ම දූතයින්ට ලබා දුන් සහතිකයක් ප්රකාශ කරයි. එනම්, යමෙකු තමාටම අපරාධයක් කර, පාපයක නිරත වී, පසුව අවංකව තව්බා (පසුතැවිලි) වී, එම නරක ක්රියාව වෙනුවට යහපත් ක්රියාවන් ආදේශ කළේ නම්, අල්ලාහ් ඔහුට සමාව දෙන බවයි. මක්නිසාද අල්ලාහ් අතිශයින් සමාව දෙන්නා සහ අතිශයින් කරුණාවන්තයා වේ.

මෙම ප්රකාශය සිදු වන්නේ මූසා (අලයිහිස්සලාම්) නබිවරයාට අල්ලාහ් තආලා ගින්න අසලදී කතා කළ අවස්ථාවේදීය. එහිදී අල්ලාහ් තආලා මූසා නබිවරයාට සහතික කළේ, තමා වෙත කැඳවනු ලැබූ ධර්ම දූතයින්ට බියක් නොමැති බවයි. නමුත් යමෙකු පාපයක් කොට පසුව අවංකව තව්බා කළහොත්, ඔහුටද අල්ලාහ්ගේ සමාව සහ කරුණාව හිමිවේ. මෙය අල්ලාහ්ගේ දයාවේ විශාලත්වය පෙන්නුම් කරන අතර, කිසිවෙකුටත් අල්ලාහ්ගේ රහ්මතය ගැන බලාපොරොත්තු සුන් විය නොහැකි බවයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලාගේ සමාව අති විශාලය. යමෙකු පාපයක් කොට අවංකව පසුතැවිලි වී නිවැරදි වුවහොත්, අල්ලාහ් ඔහුට සමාව දෙන බවට මෙම ආයාතය සාක්ෂි දරයි.
2. තව්බාවේ (පසුතැවිල්ලේ) වැදගත්කම අතිමහත්ය. පාපය කළ පසුවත්, එය අත්හැර යහපත් ක්රියා කිරීමට පෙළඹීම ඉතා උතුම් ක්රියාවකි.
3. කිසිවෙකුටත් අල්ලාහ්ගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් විය යුතු නැත. කෙතරම් විශාල පාපයක් කළත්, අවංක තව්බාවකින් අල්ලාහ්ගේ සමාව ලබා ගත හැකිය.
4. අල්ලාහ් තආලා තම ගුණාංග ලෙස "ගෆූර්" (අතිශයින් සමාව දෙන්නා) සහ "රහීම්" (අතිශයින් කරුණාවන්තයා) යන නාමයන් එකට භාවිතා කිරීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ, ඔහුගේ සමාව කරුණාව සමඟ බැඳී ඇති බවයි. එනම්, ඔහු සමාව දෙනවා පමණක් නොව, එම පුද්ගලයා කෙරෙහි විශේෂ කරුණාවක්ද දක්වයි.
5. මෙම ආයාතය තුළින් මුස්ලිම්වරුන්ට ලැබෙන ශුභාරංචිය නම්, අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයට නැවත පැමිණීමට කිසිදා ප්රමාද නොවිය යුතු බවයි. ජීවිතයේ ඕනෑම අවස්ථාවකදී තව්බා කිරීමෙන් අල්ලාහ්ගේ සමාව ලබා ගත හැකිය.