Suurah An-Naml — Aayad 11

Macnaha ereyada:

• إِلَّا مَن ظَلَمَ: Hase yeeshee cidda dulmi fasha (gaf ka yimaada).
• بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ: Wuxuu ku beddelaa wanaag xumaan ka dib (tawbad).
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ: Dambi dhaaf badane, naxariis badane.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku xiran tahay hadalkii Eebe u lahaa Nebi Muuse (CS), markii uu ka cabsaday waxa uu ku arkay ushiisii oo mas noqotay. Eebe wuxuu u sheegay inuu ammaan yahay, isagoo leh: "Ciddii dulmi fasha – oo ah gaf ama dambi ka yimaada – markaas tawbad keenta oo ay ku beddesho wanaag xumaan ka dib, anigu waxaan u ahay dambi dhaaf badane, naxariis badane." Tani waa dhiirigelin iyo rajo siin dadka, waxayna muujinaysaa in naxariista Eebe ay ka weyn tahay dambiga addoonkiisa, hadduu toobad keeno oo uu ku noqdo Eebe. Aayaddu waxay sidoo kale caddaynaysaa in cabsida laga qabo Eebe ay tahay mid gaar ah kuwa la soo diray, laakiin cidda gaf gasha kadib toobad keenta, Eebe wuu u dhaafaa oo naxariistaa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Naxariista Eebe way ballaaran tahay, dambiga kasta wuu dhaafi karaa haddii toobad run ah la keeno.
2. Toobaddu waxay beddeshaa xumaanta wanaag, waana albaabka rajadii loogu noqdo Eebe.
3. Dadku waa inaysan ka quusan naxariista Eebe, xitaa haddii ay gafaan galeen, maxaa yeelay Eebe waa dambi dhaaf badane.
4. Aayaddu waxay ku dhiirigelinaysaa Muslimka inuu ku degdego toobadda isla markiiba, isagoo og in Eebe uu u furan yahay toobadda ilaa uu ruuxu ka baxo jidhka.
5. Waxay muujinaysaa jacaylka Eebe ee addoomadiisa, isagoo ugu bishaaraynaya dambi dhaafka iyo naxariista kuwa toobad keena.