Ан-Намль сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تهْتَزُّ — тибрәнү, хәрәкәтләнү.
• جَانٌّ — кечкенә елан, тиз хәрәкәт итүче елан төре.
• وَلَّى مُدْبِرًا — артына борылып качты.
• وَلَمْ يُعَقِّبْ — кире борылып карамады, туктамады.

Аять тәфсире:

Аллаһу тәгалә Муса ғәләйһиссәламгә таягын ташларга кушты. Муса таягын ташлагач, ул зур бер еланга әверелде һәм бик тиз хәрәкәтләнеп, кечкенә елан кебек тибрәнә башлады. Муса моны күргәч, куркып, артына борылып качты һәм кире әйләнеп тә карамады. Шунда Аллаһу тәгалә аңа: "Ий Муса, куркма! Минем хозурымда — рәсүлләр, ягъни пәйгамбәрләр, Мин аларны имин иткәннән соң, алар бернәрсәдән дә куркмыйлар. Аларга еланнан да, башка нәрсәдән дә курку юк", — дип әйтте. Бу — Муса пәйгамбәргә Аллаһ тарафыннан бирелгән могҗиза иде: таякның еланга әверелүе аның пәйгамбәрлегенә дәлил булды. Аллаһ аны Фиргаунгә җибәргәнче, аңа үзенең кодрәтен күрсәтеп, йөрәген ныгытты.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһу тәгалә үз рәсүлләрен сакларга вәгъдә иткән, шуңа күрә алар һәрнәрсәдән иминнәр. Бу — безгә Аллаһка ышанып, аңа тәвәккәл итүне өйрәтә.
2. Курку — кеше табигатендәге халәт, ләкин Аллаһка иман иткән кеше, Аллаһ теләсә, куркуын җиңә ала.
3. Пәйгамбәрләргә могҗизалар бирелү — аларның дөреслегенә һәм Аллаһ тарафыннан сайлануына иң зур дәлил.
4. Аллаһу тәгалә бәндәләренә рәхимле, аларны куркынычлардан сакларга тели, әгәр алар Аңа ышанып, Аның әмерләрен үтәсәләр.