سورت نمل — آیت 52

د کلمو معناګانې:

• خَاوِيَةً: تشته، خالي، چې په کې څوک نه وي.
• بِمَا ظَلَمُوا: د خپل ظلم او کفر په سبب.
• لَآيَةً: یوه لویه نښه، عبرت او پند.

تفسیر:

نو دا د هغوی کورونه دي چې خالي پراته دي، نه په کې څوک اوسي او نه هم کوم ژوند پکې وي. دیوالونه یې نړېدلي او چتونه یې پر سر ناست دي، ځکه چې دوی پر خپلو ځانونو ظلم وکړ او د خپل پیغمبر (صالح علیه السلام) تکذیب یې وکړ. الله تعالی د هغوی د کفر او سرکشۍ په سبب دوی ته عذاب نازل کړ او ټول یې هلاک کړل، تر دې چې د دوی کورونه بې څښتنه پاتې شول.

په دې کې یقیناً د هغو خلکو لپاره لویه نښه او عبرت ده چې پوهیږي او د الله تعالی قدرت ته بصیرت لري. هغوی چې د دې پیښو څخه درس اخلي، پوهیږي چې د الله تعالی سنت له بدله نه خالي ده، او هر څوک چې د رسولانو مخالفت کوي او په ظلم او کفر ټینګار کوي، د هلاکت سره مخ کیږي.

فايدې:

• دا چې ظلم او کفر د انسان د کور او ژوند د تباهۍ سبب ګرځي، او الله تعالی د ظالمانو سره په دې دنیا کې هم چلند کوي.
• دا چې د تېرو قومونو سرنوشت د راتلونکو لپاره لوی درس دی، چې باید له هغوی څخه عبرت واخلو.
• دا چې علم او پوهه د ایمان او عبرت اخيستلو لپاره اساسي شرط دی؛ ځکه چې الله تعالی یوازې هغو کسانو ته اشاره کوي چې پوهیږي او په حقایقو باندې بصیرت لري.
• دا چې د الله تعالی قدرت او عدالت په هر حالت کې برتر دی، او د هغه له عذاب څخه هیڅوک نه شي تښتېدلی.