Ан-Намль сүрәсе — Аять 52

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Хавиятән — буш, кешесез, җимерелгән хәлдә.
• Бимә зәләмү — золымнары, көферлекләре сәбәпле.
• Әя — гыйбрәт, галәмәт.

Аять тәфсире:

Менә шул — аларның йортлары, буш хәлдә, җимерек килеш калган. Анда беркем дә яшәми, чөнки алар үзләренә золым кылдылар — Аллаһка ширек керттеләр һәм Үз пәйгамбәре Салихны ялганчыга чыгардылар. Шуның өчен Аллаһ аларны һәлак итте, ә йортларын буш калдырды. Бу һәлакәттә һәм җимерелүдә, әлбәттә, гыйбрәт бар — белемле, аңлый торган кешеләр өчен. Алар Аллаһның кодрәтен, Үз рәсүлләрен ялганчыга чыгарганнарны ничек җәзалаганын күреп, гыйбрәт алырлар. Бу — Аллаһның пәйгамбәрләрне ялганчыга чыгаручыларга карата даими гамәле.

Аятьтән алынган файдалар:

• Золым һәм көферлек — һәлакәткә китерә торган сәбәпләр, ә тәүбә итү — коткарыла торган юл.
• Аллаһның җәзасы килгәндә, байлык та, йортлар да, дәрәҗә дә кешене коткара алмый.
• Гыйбрәт алу — акыллы кешеләрнең эше; үткәннәрдән сабак алып, бүгенге тормышны төзәтү зарур.
• Ислам дәвам итә торган дин, ул кешеләрне тәкъвалыкка һәм Аллаһка итагать итүгә өнди, ә бу — бәхет һәм иминлек ачкычы.